Ulica Adama Mickiewicza w Radomiu – ulica w dzielnicy Śródmieście.
Łączy ulicę Żeromskiego z ulicą Traugutta. Krzyżuje się z ulicą SienkiewiczaBIP UM Radom, Uchwała nr 330/2012 w sprawie podziału Radomia na obszary Systemu Informacji Miejskiej. Na odcinku od Traugutta do Sienkiewicza ma status drogi powiatowej numer 5322W, zaś na odcinku od Sienkiewicza do Żeromskiego – drogi gminnej.
Historia Ulica została zbudowana w II połowie XIX wieku w związku z porządkowaniem gruntów, włączonej w obszar miasta, wsi Dzierzkówred. W. Kalinowski, Urbanistyka i architektura Radomia, Lublin 1976, ss. 156–157.
Nazwared. S. Witkowski, Radom: dzieje miasta w XIX i XX w., Lublin 1976, ss. 426–427S. Piątkowski, Radom: historia miasta, Radom 2005, s. 100 II poł. XIX w. – 1924: ul. Parkowa 1924 – 1939: ul. Adama Mickiewicza 1939 – 1945: Parkstraße od 1924: ul. Adama Mickiewicza
Architekturared. W. Kalinowski, Urbanistyka i architektura Radomia, Lublin 1975, s. 193–253 Zabudowa ulicy jest jednolita stylowo i pochodzi głównie z XX wieku. Dominującym typem budownictwa są domy mieszkalne – zarówno eklektyczne i modernistyczne kamienice czynszowe z XIX/XX wieku i I połowy XX wieku jak i socrealistyczne bloki z II poł. XX w. Parcelę na rogu z ulicą Sienkiewicza zajmuje gmach radomskiej katedry. Na odcinku od ulicy Żeromskiego do Sienkiewicza wschodnią pierzeję ulicy Mickiewicza tworzy Park im. Tadeusza Kościuszki.
Gminna ewidencja zabytków
Do Gminnej Ewidencji Zabytków Miasta Radomia wpisane są obiekty (stan z 2017):
nr 1a – budynek mieszkalny, 1943 nr 3, 3a – budynek mieszkalny, 1943 nr 5 – dom murowany, pocz. XX w. nr 11 – dom murowany, pocz. XX w. nr 13 – lata 50/60 XX w. nr 23 – dom murowany, pocz. XX w. nr 27 – dom murowany, 1937 nr 31 – dom murowany, dawny MDK, pocz. XX w. nr 33 – dom murowany, pocz. XX w. nr 37 – dom murowany, pocz. XX w.
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Mickiewicza Radom