mały|Grób Konstantego Żórawskiego na cmentarzu Powązkowskim Konstanty Leopold Marian Żórawski (ur. 15 listopada 1874 w Surchowie, zm. 1 kwietnia 1956 w Warszawie) – polski inżynier, profesor Politechniki Warszawskiej, pionier projektowania, budowy i zastosowania maszyn elektrycznych w przemyśle polskim.
Życiorys Ukończył V gimnazjum filologiczne w Warszawie (1893), wydział mechaniczny Instytutu Technologicznego w Petersburgu (1898) oraz w 1899 Instytut Elektrotechniczny im. Montefiore w Liège, uzyskując dyplom inżyniera elektryka. Pracował w Maschinenfabrik Oerlikon w Szwajcarii, Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft w Rydze, w fabryce Volta w Rewlu (obecnie Tallinn), następnie w Petersburgu jako dyrektor techniczny. Po powrocie do kraju w 1919 uzyskał nominację na profesora zwyczajnego w Katedrze Budowy Maszyn Elektrycznych na Wydziale Budowy Maszyn i Elektrotechniki Politechniki Warszawskiej. W czasie II wojny światowej brał udział w tajnym nauczaniu. Po wojnie wrócił do pracy na Politechnice Warszawskiej. W 1948 stan zdrowia zmusił go do przejścia na emeryturę.
Konstanty Żórawski był pionierem produkcji maszyn elektrycznych w Polsce i ich wykorzystania w przemyśle. Uczestniczył w zakładaniu pierwszych fabryk maszyn elektrycznych (m.in. Polskiego Towarzystwa Elektrycznego z zakładami wytwórczymi w Katowicach i Żychlinie). Współpracował z Ministerstwem Przemysłu i Handlu w zakresie ustalenia stawek celnych dla przemysłu elektrotechnicznego w Polsce.
Profesor Żórawski był członkiem m.in. Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Akademii Nauk Technicznych i Stowarzyszenia Elektryków Polskich.
Zmarł 1 kwietnia 1956. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 41-2-19).
W 1990 ukazała się publikacja pt. Konstanty Żórawski (1874–1956) autorstwa Jerzego KubiatowskiegoKonstanty Żórawski (1874–1956).
Stanowiska 1907–1913 - główny inżynier i dyrektor techniczny w firmie Volta w Rewlu 1913–1918 - zastępca dyrektora fabryki maszyn elektrycznych w Petersburgu od 1919 - profesor zwyczajny, kierownik Katedry Budowy Maszyn Elektrycznych na Wydziale Budowy Maszyn i Elektrotechniki Politechniki Warszawskiej 1942–1945 - kierownik fabryki przetworów chemicznych Rędziny w Rudnikach k. Częstochowy
Członkostwa 1917 - zastępca prezesa Sekcji Elektrotechnicznej Polskiej Narady Ekonomicznej od 1920 - współzałożyciel i czynny członek Akademii Nauk Technicznych (Wydział Nauk Mechanicznych) 1924–1925 - członek Komisji Dyscyplinarnej Politechniki Warszawskiej od 1921 - członek Rady Wydziału Elektrotechnicznego Politechniki Warszawskiej od 1930 - członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, przewodniczący Wydziału V (1948–1950), przewodniczący Wydziału VI (1950–1952) członek Koła Technologów Petersburskich przy Stowarzyszeniu Techników Polskich w Warszawie członek Komisji Maszyn Elektrycznych i Komisji Definicji i Symboli Stowarzyszenia Elektryków Polskich
Ważne publikacje Maszyny elektryczne. Teoria i budowa, 1923 (3 tomy) Organizacja wytwórni maszyn elektrycznych, 1925 Słownik elektrotechniczny polsko-czesko-rosyjsko-francusko-angielsko-niemiecki, współautor, 1929
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi na polu pracy naukowej”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Warszawskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie elektrycy Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1874 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1956