thumb|Poświęcenie świetlicy 7 psk w Poznaniu zorganizowanej przez Oddział Polskiego Białego Krzyża – płk Włodzimierz Kownacki siódmy z prawej. Włodzimierz Kownacki h. Suchekomnaty (ur. 27 stycznia 1890 w Czabance, zm. 1944) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 27 stycznia 1890 w majątku Czabanka, w ówczesnym powiecie odeskim guberni chersońskiej, w rodzinie Władysława i Wandy z Jaxa-Małachowskich. W 1910 ukończył Korpus Kadetów w Odessie z maturą i wstąpił do Mikołajewskiej Szkoły Kawalerii w Petersburgu.

U kresu I wojny światowej w stopniu podrotmistrza pod koniec 1917 wszedł w skład utworzonej 1 Chorągwi Kirasjerów Polskich, od końca grudnia 1917 pod nazwą I Dywizjon Pułku Kirasjerów Polskich. W 1918 w stopniu rotmistrza był dowódcą tej jednostki (w toku późniejszych przemianowań funkcjonowała pod nazwami: 2 Pułk Strzelców Konnych 17 stycznia 1918, 5 Pułk Ułanów od 7 marca 1918, 7 Pułk Ułanów od 20 kwietnia 1918 i ostatecznie 12 Pułk Ułanów Podolskich od 25 października 1919).

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. W 1919 był dowódcą 6 Pułku Ułanów Kaniowskich. Uczestniczył w walkach wojny polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 12 Pułku Ułanów Podolskich, za co otrzymał Order Virtuti Militari. 5 czerwca 1920 pod Ozierną został ranny. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej.

Po zakończeniu działań wojennych kontynuował zawodową służbę wojskową w 12 puł. w Białokrynicy. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 43. lokatą w korpusie oficerów jazdy. Do 1924 był zastępcą dowódcy pułku i jednocześnie dowódcą I dywizjonu, a następnie dowódcą kadry szwadronu zapasowego w Zamościu. Później został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 12 kwietnia 1927 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 2. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 28 stycznia 1928 ogłoszono jego przeniesienie do 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich w Poznaniu na stanowisko dowódcy pułku. 10 listopada 1930 został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 2. lokatą w korpusie kawalerii. 2 lipca 1939 został wyznaczony na stanowisko komendanta Kadry Zapasowej Kawalerii Łuków. 8 lipca przekazał dowodzenie płk. Stanisławowi Królickiemu.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył na stanowisku dowódcy Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Łuków”. W czasie niemieckiej okupacji w szeregach Armii Krajowej. Zginął w 1944.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2575 – 1921 Krzyż Niepodległości – 25 stycznia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa rosyjskie Order Świętego Włodzimierza 4 stopnia z mieczami i kokardą – 6 października 1915 Order Świętej Anny 2 stopnia z mieczami – 15 sierpnia 1916 Order Świętego Stanisława 2 stopnia z mieczami – 26 czerwca 1916 Order Świętej Anny 3 stopnia z mieczami i kokardą – 16 lutego 1915 Order Świętego Stanisława 3 stopnia z mieczami i kokardą – 6 października 1914 Order Świętej Anny 4 stopnia z napisem na szabli „Za odwagę” – 30 marca 1916 Medal Pamiątkowy Wojny Ojczystej Medal w 200 rocznicę bitwy połtawskiej Medal pamiątkowy 300-lecia Domu Romanowych

odznaki Odznaka za Rany i Kontuzje z jedną gwiazdką Państwowa Odznaka SportowaNa podstawie fotografii . Odznaka Strzelecka pamiątkowa 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich pamiątkowa 6 Pułku Ułanów Kaniowskich pamiątkowa 12 Pułku Ułanów Podolskich

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Dowódcy 6 Pułku Ułanów Kaniowskich Kategoria:Dowódcy 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich Kategoria:Dowódcy 12 Pułku Ułanów Podolskich Kategoria:Ludzie związani z Poznaniem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Strzelecką Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Państwową Odznaką Sportową Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem pamiątkowym 300-lecia Domu Romanowych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zastępcy dowódcy 12 Pułku Ułanów Podolskich Kategoria:Zmarli w 1944