Kazimierz Jarzębiński (ur. 15 kwietnia 1897, zm. 22 listopada 1957) – major pilot Wojska Polskiego i Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 15 kwietnia 1897 w rodzinie Walentego. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 2 i 4 pułku piechoty Legionów Polskich. 13 września 1915 dostał się do rosyjskiej niewoli pod Hulewiczami na Wołyniu.

6 listopada 1919, jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 listopada tego roku podporucznikiem w piechocie. Pełnił wówczas służbę 1 pułku strzelców podhalańskichDz. Rozk. Wojsk. Nr 96 z 9 grudnia 1919 roku, s. 2536.. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale V Naczelnego Dowództwa, a jego oddziałem macierzystym był nadal 1 psp. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1046. lokatą w korpusie oficerów piechoty.

W 1923 roku pełnił służbę w 3 pułku lotniczym w Poznaniu, w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 46 lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. W lipcu 1924 roku został dowódcą 15 eskadry myśliwskiej w Poznaniu i dowodził nią do czasu jej przemianowania na 112 eskadrę myśliwską w marcu 1925 roku. 1 grudnia 1924 roku awansował do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 15. lokatą. W 1932 roku był pomocnikiem attaché wojskowego w Paryżu, pułkownika dyplomowanego Jerzego Ferek-Błeszyńskiego. Z dniem 20 listopada 1933 został przeniesiony do 2 pułku lotniczego w Krakowie. 5 stycznia 1934 roku został dowódcą 21 eskadry liniowej, 20 września 1935 - dowódcą 26 eskadry towarzyszącej, a w listopadzie 1935 roku - dowódcą II/2 dywizjonu liniowego na lotnisku Kraków-Rakowice. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 w korpusie oficerów aeronautycznych (od 1937 – korpus oficerów lotnictwa, grupa liniowa). W marcu 1939 pełnił służbę w Szkole Podchorążych Lotnictwa – Grupa Techniczna w Warszawie na stanowisku zastępcy komendanta i dowódcy oddziału szkolnego.

Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej przedostał się na Zachód. Został przyjęty do Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, w stopniu porucznika (ang. flight lieutenant) Królewskich Sił Powietrznych. Pełnił służbę w 303 dywizjonie myśliwskim.

W wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii, gdzie zmarł w 1957. Został pochowany w Sanderstead Surrey.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6234 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938. „za zasługi w służbie wojskowej” czechosłowacka Odznaka Pilota – 1929Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929 r., s. 367.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Majorowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 4 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 26 Eskadry Towarzyszącej Kategoria:Oficerowie 132 Eskadry Myśliwskiej Kategoria:Oficerowie Dywizjonu 303 Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1957 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich