mały|240px|Grób Włodzimierza Godlewskiego Włodzimierz Godlewski h. Gozdawa (ur. 12 lipca 1865 w Łopatynie, zm. 15 grudnia 1932 we Lwowie) – polski prawnik cywilista z tytułem doktora, adwokat, działacz społeczny.

Kariera zawodowa Włodzimierz Godlewski ukończył prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, a następnie w 1891 uzyskał stopień doktora.

W 1896 wpisany na listę adwokatów we Lwowie. W latach 1898–1912 piastował godność egzaminatora na egzaminach adwokackich i sędziowskich. W latach 1902–1910 był zastępcą prokuratora Izby Adwokackiej. W latach 1910–1911 był członkiem Rady Dyscyplinarnej, a w latach 1912–1920 prezydentem tejże rady. W marcu 1921 we Lwowie został wybrany wydziałowym Związku Adwokatów Polskich. W 1922 z ramienia ChN został wybrany przez Sejm RP I kadencji członkiem Trybunału Stanu. W styczniu 1924 w ramach Izby Adwokatów we Lwowie został egzaminatorem przy egzaminach sędziowskich. W marcu 1930 wybrany został prezydentem Lwowskiej Izby Adwokatów i urząd ten pełnił do końca swojego życia. Był to okres kiedy adwokatura małopolska walczyła o prawo wolnego przesiedlania się i zarobkowania w obrębie państwa i tym samym o stworzenie jednolitej adwokatury polskiej po odzyskaniu niepodległości. Na tym skupiła się działalność Włodzimierza, która mimo napotkanego dużego oporu ze strony władz centralnych i pozostałych „dzielnic” Polski, w końcu zakończyła się sukcesem.

Działalność społeczna Był członkiem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego we Lwowie. Zasłużył się jako syndyk Banku Krajowego, a następnie jako radca prawny Banku Gospodarstwa Krajowego w okresie 30-letniej pracy. W czasie I wojny światowej, po zajęciu Lwowa przez Rosjan, wraz z dyrektorem banku dr. Milewskim, objął kierownictwo tej instytucji. Zdołał ją uruchomić w bardzo niesprzyjających warunkach okupacji i uchronić majątek banku. Po odzyskaniu niepodległości brał udział w pracach w organizacji banku na nowych podstawach, w oparciu o gruntowne badania funkcjonowania podobnych instytucji w pozostałych „dzielnicach” Polski. Praca ta umożliwiła rozszerzenie działalności Banku Krajowego na obszar całej Polski.

Przed 1914 był długoletnim członkiem Wydziału i sekretarzem Ligi ku ochronie czci. Podczas wojny był jednym z założycieli Komitetu opieki nad żołnierzem Polakiem (OŻP), po odzyskaniu niepodległości przekształconego w Komitet opieki nad żołnierzem polskim.

Był członkiem Naczelnego Komitetu Narodowego (NKN), członkiem Zarządu i Prezydium Małopolskiej Straży Obywatelskiej, a w ostatnich latach swojego życia był wiceprezesem Wojewódzkiego Komitetu Ligi Powietrznej i Przeciwgazowej Obrony Państwa. Oprócz tego udzielał się w wielu zrzeszeniach o charakterze społecznym i humanitarnym. Brał też czynny udział w pracach Towarzystwa Prawniczego we Lwowie i był przez 20 lat jego skarbnikiem.

Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

Rodzina Włodzimierz Godlewski pochodził ze starej rodziny ziemiańskiej. Był synem Ludwika, powstańca styczniowego oraz Eweliny ze Zdanowiczów, właścicieli majątku ziemskiego. Wnuk Wincentego i Józefy z Zaorskich, prawnuk Michała i Julianny z Jabłonowskich. Miał sześcioro rodzeństwa: Stefana, ożenionego z Felicją Sochanik, Kazimierza, Romana, Wandę za N. Ploder, Bolesława oraz siostrę Zofię, która wyszła za Leonarda Stahla. W 1894 Włodzimierz poślubił Annę Zachariewicz, córkę Juliana Zachariewicza, profesora architektury, rektora Politechniki Lwowskiej oraz Józefiny z Davidów. Miał z nią trzech synów: Juliana, Kazimierza, ułana w 8 pułku ułanów, zesłańca, później adiutanta gen. Klemensa Rudnickiego w 2 Korpusie Polskim (PSZ), oraz Alfreda, porucznika 14 pułku Ułanów Jazłowieckich, odznaczonego dwukrotnie orderem Virtuti Militari.

Publikacje Ograniczenie zwłoki w procesie wedle nowej procedury cywilnej, Lwów 1895 O edycji dokumentów i rzeczy wywiadowczych, studjum z cywilnego prawa procesowego, z powodu nowej procedury cywilnej, Lwów 1896 Austriacka reforma prasowa w zarysie, Lwów 1898 O pierwszej audjencji wedle austriackiej procedury cywilnej z r. 1895, Lwów 1899 Austriackie prawo procesowe cywilne. podręcznik systematyczny dla nauki i praktyki, Lwów 1900 Egzekucja wobec rewizji, studjum krytyczno-dogmatyczne z austriackiego prawa egzekucyjnego cywilnego, de lege ferenda et de lege lata, Lwów 1901 Sprawozdanie o urządzeniach prawa hipotecznego i ustroju samorządu w Królestwie Polskim, Lwów 1919

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922) Krzyż Walecznych (za obronę Lwowa w wojnie polsko-ukraińskiej) Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1931) „za zasługi na polu obrony interesów Banku Gospodarstwa Krajowego”. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Honorowa „Orlęta” (za obronę Lwowa w wojnie polsko-ukraińskiej) Miecze Hallerowskie

Przypisy

Bibliografia

M. Waligórski, Godlewski Włodzimierz, Polski Słownik Biograficzny, t. 8, s. 188.

Linki zewnętrzne Prace Włodzimierza Godlewskiego w bibliotece Polona

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Adwokaci II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej Kategoria:Członkowie Naczelnego Komitetu Narodowego Kategoria:Członkowie Trybunału Stanu II Rzeczypospolitej Kategoria:Galicyjscy adwokaci Włodzimierz Kategoria:Ludzie urodzeni w Łopatynie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Mieczami Hallerowskimi Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polscy cywiliści Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1932