Nabycie terytorium państwowego – przejęcie, zgodnie z prawem międzynarodowym, nadzoru administracyjno-prawnego nad obszarem innego państwa bądź wolnego terytorium. W stosunkach międzynarodowych Rozróżniamy dwa rodzaje nabycia terytorium: nabycie pierwotne i nabycie wtórne.
Nabycie pierwotne Nabycie terytorium, które do tego czasu nie było pod władzą żadnego państwa. Ustanowienia suwerenności na tym terytorium nie wiąże się z utratą suwerenności przez jakiekolwiek inne państwo.
Rodzaje nabycia pierwotnego: zawłaszczenie ziemi niczyjej przyrost (naturalny lub sztuczny)
Nabycie wtórne Nabycie terytorium, które do czasu nabycia należało do innego państwa. Terytorium przechodzi spod władzy jednego państwa pod władze drugiego.
Rodzaje nabycia wtórnego: cesja – odstąpienie przez jedno państwo części swojego terytorium drugiemu państwu, podstawą cesji jest umowa międzynarodowa – przenosząca suwerenność nad danym terytorium. cesja wzajemna – szczególny rodzaj cesji polegający na dwustronnej wymianie terytoriów cesja odpłatna – szczególny rodzaj cesji polegający na sprzedaży terytorium przez jedno państwo innemu państwu plebiscyt – decyzje o przynależności spornego terytorium podejmują mieszkańcy w głosowaniu
Bibliografia Góralczyk W., Prawo międzynarodowe publiczne w zarysie, Warszawa 1983 Encyklopedia PWN, Warszawa 1987
Kategoria:Prawo międzynarodowe Kategoria:Terytorium w prawie międzynarodowym