200px|mały|Budynek seminarium w 1920 Seminarium duchowne w Rydze – prawosławne seminarium duchowne, założone w 1851.
Historia Seminarium zostało utworzone w 1851 z przekształcenia szkoły duchownej, działającej w Rydze od 1847 w celu kształcenia kapłanów władających językami łotewskim i estońskim, którzy mogliby prowadzić działalność misyjną wśród miejscowej ludności chłopskiej. Wykładano w nim standardowy program kształcenia ustalony dla rosyjskich seminariów uzupełniony o kursy języków estońskiego i łotewskiego oraz historii ziem nadbałtyckich. 120 słuchaczy, pochodzących z ubogich rodzin łotewskich i estońskich, kształciło się na koszt państwaИстория Рижской Духовной семинарии. Nauka w seminarium trwała początkowo pięć, a następnie sześć lat. Od 1864 dziesięciu absolwentów mogło na koszt państwa kształcić się na wybranych rosyjskich uniwersytetach.
Na szczególnie wysokim poziomie w seminarium stała nauka śpiewu cerkiewnego. Jeden z pierwszych łotewskich chórów męskich, Rerkona koris, powstał w latach 80. XX wieku właśnie przy szkole. Z inicjatywy arcybiskupa ryskiego i mitawskiego Arseniusza do programu seminarium wprowadzono naukę podstaw medycyny. Przy seminarium utworzono również dwuletnią szkołę, której absolwenci mogli zostać nauczycielami w wiejskich szkołach parafialnych. Kierowano do niej głównie tych seminarzystów, których uznano za niezdolnych do ukończenia pełnego cyklu nauczania.
Po I wojnie światowej, po powstaniu niepodległego państwa łotewskiego, seminarium odebrano dotychczasowy budynek, w którym rozmieszczono siedzibę Akademii Medycznej. Szkoła wznowiła działalność w 1926 i pozostawała czynna do 1936, gdy zreorganizowano ją w Instytut Teologii Prawosławnej na Uniwersytecie Łotewskim. Po agresji radzieckiej na Łotwę został on zlikwidowany.
Seminarium wznowiło działalność po odzyskaniu przez Łotwę niepodległości. Pierwszą grupę słuchaczy – zarówno mężczyzn, jak i kobiet przygotowujących się do pracy katechetek i regentek chórów cerkiewnych – przyjęto w 1994.
Związani z seminarium Rektorzy Paweł (Dobrochotow), 1851–1855 Nikander (Browkowicz), 1856–1857 Efrem (Riazanow), 1857 Joachim (Lewicki), 1893–1896 Dmitrij Briancew, 1918 Jānis Janson, 1926–1936 Aleksander (Kudriaszow), od 1994
Wykładowcy Serapion (Majewski), w latach 1857–1862, od 1859 także inspektor Beniamin (Kazanski), w 1897 Laurenty (Myhowycz), w latach 1996–2000
Absolwenci Prawosławni biskupi Aleksander (Matrionin)Biogram na stronie Kościoła. Aleksander (Vitols) Augustyn (Pētersons)АВГУСТИН Herman (Aav)ГЕРМАН Jan (Bulin)Епископ Иоанн (Булин) Jan (Pommers)Житие святого священномученика Иоанна Архиепископа Рижскаго и Латвийскаго (Поммера)
Inni Aleksander Arder, estoński śpiewak operowy Ado Birk, estoński polityk, premier Estonii Anton Palvadre, estoński prawnik i polityk Paul Parmakson, estoński lekarz i wykładowca akademicki Jaan Poska, estoński prawnik, działacz niepodległościowy Dmitrij Lebiediew, rosyjski wojskowy
Przypisy
Kategoria:Ryga Kategoria:Eparchia ryska Ryga Kategoria:Oświata na Łotwie