Leopold Stanisław Müller (ur. 2 stycznia 1892, zm. 18 lutego 1935 w Warszawie) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 2 stycznia 1892. Jesienią 1910 rozpoczął zawodową służbę w c. i k. Armii. Na stopień chorążego piechoty został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1910 i wcielony do 20 galicyjskiego pułku piechoty w Krakowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Na stopień podporucznika piechoty został awansowany ze starszeństwem z 1 maja 1913. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach macierzystego pułku.
19 lutego 1919 został przyjęty z dniem 1 listopada 1918 do Wojska Polskiego i zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem od dnia 1 maja 1915 oraz przydzielony do dowództwa II batalionu 1 pułku strzelców podhalańskichDz. Rozk. Wojsk. Nr 23 z 1 marca 1919, poz. 747.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 25 z 6 marca 1919, poz. 819.. Z dniem 18 marca 1919 został przeniesiony z 19 pułku piechoty do Departamentu I Ministerstwa Spraw WojskowychDz. Rozk. Wojsk. Nr 43 z 17 kwietnia 1919, poz. 1396..
W stopniu kapitana ukończył II Kurs Normalny w Wyższej Szkole Wojennej od 1920 do 1921. Uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Później awansowany do stopnia majora Sztabu Generalnego piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Do jesieni 1923 jako oficer nadetatowy 37 pułku piechoty z Kutna służył w Oddziale IIIa w Biurze Ścisłej Rady Wojennej. Był współautorem, wydanej przez 1923 przez Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, kilkutomowej publikacji pt. Almanach oficerski na rok 1923/24W skład Komitetu Redakcyjnego „Almanachu oficerskiego na rok 1923/24”, poza Leopoldem Müllerem, wchodzili ówcześni oficerowie Sztabu Generalnego: pułkownik Tadeusz Kutrzeba, komandor podporucznik Karol Firich, major Stanisław Krzysik i major Józef Wiatr.. Następnie został awansowany na stopień podpułkownika piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. Z dniem 15 października 1923 został przydzielony do dowództwa 4 Dywizji Piechoty w Toruniu na stanowisko szefa sztabu. Z dniem 1 lipca 1925 został przeniesiony do Oddziału III Sztabu Generalnego. W kwietniu 1928 został przeniesiony z Biura Ogólno Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych do 55 pułku piechoty w Lesznie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 23 grudnia 1929 roku został przeniesiony do Wyższej Szkole Wojennej na stanowisko wykładowcy. Zasiadł w komitecie redakcyjnym Towarzystwa Polskiej Wiedzy Wojskowej. W październiku 1931 został przeniesiony na stanowisko szefa Samodzielnego Wydziału Wojskowego Ministerstwa Rolnictwa. Do śmierci pracował w Biurze Wojskowym Ministerstwa Rolnictwa i Reform Rolnych.
Zmarł 18 lutego 1935 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A10-8-12).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 31 grudnia 1923 Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości – 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Rolnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Wykładowcy Wyższej Szkoły Wojennej Kategoria:Zmarli w 1935 Kategoria:Zastępcy dowódcy 55 Poznańskiego Pułku Piechoty Kategoria:Szefowie sztabu 4 Dywizji Piechoty (II RP)