thumb|240px|Grobowiec na Cmentarzu Montmartre Maria Félicie Clémence de Grandval (ur. 21 stycznia 1828 w zamku Cour du Bois, nieopodal Saint-Rémy-des-Monts, zm. 15 stycznia 1907 w Paryżu) – francuska kompozytorka.
Córka barona de Reiset, muzyki zaczęła się uczyć już w wieku sześciu lat. Jako dwunastolatka kształciła się w zakresie kompozycji u Friedricha von Flotowa, przyjaciela rodziny, i u Camille'a Saint-Saënsa. Kilku lekcji gry na fortepianie udzielił jej również Fryderyk Chopin. W roku 1851 poślubiła o 15 lat starszego oficera, Charles'a-Grégoire'a de Grandval, z którym miała dwie córki.
Działalność artystyczną rozpoczęła scenami muzycznymi Sou de Lise (1859) i Fiancés de rose (1863). Od początku kariery musiała się zmagać z uprzedzeniami związanymi z twórczością kobiet. Camille Saint-Saëns, wspominając jej pieśni, napisał: „Z pewnością zdobyłyby sławę, gdyby na autorze nie ciążyła wina niewybaczalna w oczach wielu ludzi – jest kobietą”Camille Saint-Saëns, Le Prix Rossini, „Le journal de musique”, nr 218, 26 lutego 1881, s. 2.. W roku 1880, wraz ze swoim librecistą Paulem Collinem, została pierwszą laureatką Prix Rossini za La fille de Jaïre.
Ze względu na swoją wysoką pozycję społeczną większość utworów publikowała pod różnymi pseudonimami: Caroline Blangy, Clémence Valgrand, Maria Felicita de Reiset i Maria de Reiset Tesier. Początkowo komponowała muzykę sakralną, później poświęciła się także operze (La comtesse Eva, La pénitente, Piccolino i Mazeppa). Stworzyła również wiele utworów instrumentalnych, głównie na obój. Odegrała istotną rolę w działalności Narodowego Towarzystwa Muzycznego (Société nationale de musique), które często wspierała finansowo. Napisała także oratorium Sainte Agnès oraz poemat liryczny na solistów, chór i orkiestrę La forêt. Jest autorką około 60 pieśni. Współpracowali z nią sławni libreciści: Michel Carré, Henri Meilhac, Georges Hartmann, Charles Grandmougin i Louis Gallet. W roku 1890 została wyróżniona Prix Chartier.
Główne dzieła Opery Le sou de Lise, 1859 Les fiancés de Rosa, 1863 La comtesse Eva, 1864 La pénitente, 1868 Piccolino, 1869 La forêt, 1875 Atala, 1888 Mazeppa, 1892 Le bouclier de diamant, 1898
Muzyka sakralna msza na chór i orkiestrę, 1867 kantata Stabat Mater, 1870 Jeanne d'Arc, 1862 Regrets, 1866 oratorium Sainte Agnès, 1876 La fille de Jaïre, 1881
Muzyka symfoniczna Gavotte na fortepian i orkiestrę, 1885 Esquisses symphoniques, 1874 Ronde de nuit, 1879 Divertissement hongrois, 1890
Muzyka kameralna Suite de Morceaux na flet i fortepian, 1877 Chanson suisse na wiolonczelę i fortepian, 1882 3 melodie na wiolonczelę i fortepian (Andante con moto, Sérénade, Chant serbe), 1882 2 melodie na skrzypce i fortepian, 1882 preludium z wariacjami na skrzypce i fortepian, 1882 2 melodie na obój, wiolonczelę i fortepian (Romance i Gavotte), 1884 gawot na wiolonczelę, kontrabas i fortepian, 1885 2 melodie na klarnet i fortepian (Invocation i Air slave), 1885
Pieśni Le bohémien, 1864, do słów Michela Carré Avril, 1869, do słów Rémy'ego Belleau Éternité, 1883, do słów Paula Collina Six poésies, 1884, do słów Sully'ego Prudhomme'a Noël!, 1901, do słów Sully'ego Prudhomme'a Menuet, 1902, do słów Fernanda Gregha
Przypisy
Bibliografia Buffenoir Hippolyte, Nos Contemporaines : la vicomtesse de Grandval, Librairie du Mirabeau, Paris 1894. Fauquet Joël-Marie, Dictionnaire de la Musique en France au XIXème siècle, Fayard, Paris 2003,. Launay Florence, Les Compositrices en France au XIXème siècle, Fayard, Paris 2006, .
Kategoria:Urodzeni w 1828 Kategoria:Zmarli w 1907 Kategoria:Francuscy kompozytorzy