Émile Louis Fortuné Pessard (ur. 29 maja 1843 w Paryżu, zm. 10 lutego 1917 tamże) – francuski kompozytor.
Studiował w Konserwatorium Paryskim, gdzie zasad harmonii uczył go François Bazin, gry na organach François Benoist, a kompozycji Michele Carafa. W roku 1866 otrzymał Grand Prix de Rome za kantatę Dalila. W latach 1878–1880 pełnił funkcję inspektora nauki śpiewu w paryskich szkołach. W roku 1881 rozpoczął pracę pedagogiczną w konserwatorium. Wśród jego studentów byli między innymi Maurice Ravel i Jacques Ibert. W 1894 został Oficerem Legii Honorowej. Od roku 1895 pisał recenzje muzyczne do „Événement”. Skomponował wiele oper komicznych, operetek, mszy i pieśni.
Główne dzieła Dalila, 1866 – kantata La cruche cassée, 1870 – opera komiczna Don Quichotte, 1874 – opera Le char, 1878 – opera Le capitaine Fracasse, 1878 – opera Tabarin, 1885 – opera Tartarin sur les Alpes, 1888 – opera komiczna Les folies amoureuses, 1891 – opera komiczna Une nuit de Noël, 1893 – opera Mam'zelle Carabin, 1893 – opera komiczna Le muet, 1894 – opera La dame de trèfle, 1898 – opera komiczna L'armée des vierges, 1902 – opera komiczna L'épave, 1903 – opera komiczna
Bibliografia Baker Theodore, Slonimsky Nicolas, Dictionnaire biographique des musiciens, Robert Laffont, Paris 1995, t. 3, . Fauquet Joël-Marie, Dictionnaire de la Musique en France au XIXe siècle, Fayard, Paris 2003, .
Linki zewnętrzne
Émile Pessard – nuty w bibliotece Polona
Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1917 Kategoria:Francuscy kompozytorzy Kategoria:Oficerowie Legii Honorowej