Ben Villaflor (ur. 10 listopada 1952 w Zamboanga) – filipiński bokser, zawodowy mistrz świata kategorii junior lekkiej.
Rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1966. Do końca 1970 boksował na Filipinach. Stoczył w tym okresie 37 walk, z których przegrał tylko cztery i zremisował dwie. W 1971 przeprowadził się na Hawaje, gdzie mieszka do dziś. Po wygraniu kolejnych trzynastu walk dostał szansę walki o tytuł mistrza świata w wadze junior lekkiej (superpiórkowej) organizacji WBA. 25 kwietnia 1972 w Honolulu pokonał dotychczasowego mistrza Alfredo Marcano z Wenezueli jednogłośnie na punkty i w wieku 19 lat został nowym czempionem tej kategorii.
W pierwszej obronie tytułu mistrzowskiego Villaflor zremisował 5 września 1972 w Honolulu z Victorem Echegarayem, ale w kolejnej stracił tytuł po porażce na punkty z Kuniakim Shibatą 12 marca 1973, również w Honolulu. Villaflor wygrał następnie dwie walki, a w pojedynku rewanżowym ze Shibatą odzyskał mistrzostwo świata, nokautując rywala już w 1. rundzie 17 października 1973 w Honolulu.
Tym razem Villaflor dłużej utrzymał mistrzostwo. W obronie tytułu stoczył następujące pojedynki:
DataMiejsceOponentWynikŹródło Toyama Apollo Yoshio remis Honolulu Yasutsune Uehara nokaut w 2. rundzie Quezon City Kim Hyun-chi wygrana na punkty Tokio Morito Kashiwaba techniczny nokaut w 13. rundzie Honolulu Samuel Serrano remis Werdykt w ostatniej z tych walk był kontrowersyjny, ponieważ zdaniem obserwatorów Serrano zasłużył na zwycięstwo. WBA nakazała stoczenie walki rewanżowej między tymi pięściarzami poza Hawajami. 16 października 1976 w San Juan Serrano zwyciężył na punkty i odebrał Villaflorowi mistrzostwo świata. Byłą to ostatnia walka bokserska Villaflora.
Następnie pracował na Hawajach, będąc m.in. funkcjonariuszem odpowiedzialnym za utrzymanie porządku (Sergeant-at-Arms) w senacie stanowym Hawajów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Filipińscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi superpiórkowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Zamboandze