Jakob Alt (ur. 27 września 1789 we Frankfurcie nad Menem, zm. 30 września 1872 w Wiedniu) – austriacki malarz pejzażysta i wedutysta.
Życiorys Syn frankfurckiego stolarza Johanna Leonharta Alta (1735–1798) i Barbary Alt. Pierwsze lekcje rysunku pobierał we Frankfurcie, a w 1811 roku podjął studia z zakresu malarstwa historycznego w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Od 1815 roku pracował dla domów wydawniczych Artaria i Kunike. Wiele podróżował, m.in. do Włoch (1828, 1834 i 1835), do Niemiec (1842) i na Krym (1863). W latach 30. i 40. XIX wieku pracował prawie wyłącznie dla cesarza Ferdynanda I, dla którego namalował ogromną serię pejzaży w akwareli. W latach 60. XIX wieku połączyła go przyjaźń z przemysłowcem Nikolausem Dumbą, który był również wielkim mecenasem sztuki.
Ojciec i nauczyciel malarzy Rudolfa von Alta (1812–1905) i Franza Alta (1821–1914).
Twórczość Malował pejzaże, szczególnie alpejskie i naddunajskie oraz weduty. Jego prace obejmują m.in. następujące serie: „Die Donau von ihrem Ursprung bis Belgrad”, 1818–19 „Donau-Ansichten nach dem Laufe des Donaustroms von seinem Ursprungs bis zu seinem Ausfluss ins Schwarze Meer”, 1820–26 „Das Salzkammergut in Oberösterreich”, 1823–24 „Bilder aus den Alpen der österreichischen Monarchie”, 1833 „Wiener Ansichten”, 1840. Posługiwał się chętnie akwarelami i litografią. Sporządził ok. 350 akwareli lokalnej flory i pozostawił wiele studiów kwiatów z Niemiec, Włoch, Węgier i Dalmacji. Jako pierwszy zastosował litografię w sztuce portretowej.
Przypisy
Kategoria:Austriaccy malarze Kategoria:Ludzie urodzeni we Frankfurcie nad Menem Kategoria:Urodzeni w 1789 Kategoria:Zmarli w 1872