Z śmierci wstał ninie Chrystus Pan – polska średniowieczna pieśń wielkanocna.
Pieśń zapisana została w Kancjonale Przeworszczyka z 1435, mogła jednak powstać na końcu XIV lub początku XV wieku. Stanowi przekład łacińskiego tropu Surrexit Christus hodie. Utwór składa się z siedmiu dwuwersowych zwrotek, pisanych nieregularnym ośmiozgłoskowcem z rymami parzystymi. Pieśń rozpoczyna się radosną aklamacją i przypomnieniem zbawczej śmierci Chrystusa. Po niej następuje motyw trzech niewiast idących do grobu Jezusa. Na zakończenie umieszczona jest pochwała Trójcy Świętej.
Bibliografia
Kategoria:Średniowieczne utwory w języku polskim Kategoria:Polskie pieśni wielkanocne Kategoria:Polskie pieśni religijne