Asyryjskie stele w British Museumcenter|350pxOd lewej: stela Salmanasara III z Kurkh, stela Aszurnasirpala II z Kurkh, stela Szamszi-Adada V
Stela Aszurnasirpala II z Kurkh – kamienna stela odnaleziona w październiku 1861 roku w Kurkh (starożytne Tuszhan?)Naʼaman N., Ancient Israel..., s. 2., ok. 20 km na południowy wschód od Diyarbakır przez J.E. Taylora, brytyjskiego konsula w Imperium OsmańskimGrayson A.K., Assyrian Rulers of the Early First Millennium B.C. I (1114–859 B.C.), „The Royal...”, s. 256.Naʼaman N., Ancient Israel..., s. 1.. Na steli znajduje się reliefowe przedstawienie asyryjskiego króla Aszurnasirpala II (883–859 p.n.e.) wraz z inskrypcją klinową opisującą przebieg jego piątej wyprawy wojennej. Obecnie zabytek ten znajduje się w zbiorach British Museum (BM 118883)Grayson A.K., Assyrian Rulers of the Early First Millennium B.C. I (1114–859 B.C.), „The Royal...”, s. 257.The Kurkh Stela – opis zabytku na stronie British Museum.
Stela Aszurnasirpala II jest jedną z dwóch znanych asyryjskich stel pochodzących z Kurkh. Drugą stelą, również odnalezioną w 1861 roku przez J.E. Taylora, jest stela Salmanasara III, która także znajduje się obecnie w zbiorach British Museum. W literaturze fachowej oba zabytki występują często pod nazwą „Monolitów z Kurkh” (ang. Kurkh Monoliths)Grayson A.K., Assyrian Rulers of the Early First Millennium B.C. II (858–745 B.C.), „The Royal...”, s. 11..
Opis Stela Aszurnasirpala II z Kurkh175px155pxZ lewej strony: Stela Aszurnasirpala II z Kurkh wystawiana w Muzeum Brytyjskim. Z prawej strony: Pierwsza opublikowana autografia tekstu inskrypcji z tej steli autorstwa G. Smitha Wykonana z wapienia stela ma wysokość 193 cm, szerokość 93 cm i grubość 27 cm. Jej przednią stronę zajmuje przedstawienie reliefowe ukazujące Aszurnasirpala II w dość charakterystycznej, modlitewnej pozie, znanej z innych asyryjskich stel. Król, odziany w bogato zdobioną, sięgającą stóp szatę, stoi zwrócony w stronę kilku symboli boskich, umieszczonych przed nim na wysokości jego głowy. Prawą rękę ma wzniesioną w geście modlitwy. W lewej, opuszczonej, trzyma ceremonialną maczugę. Wolne miejsce pomiędzy postacią króla a krawędzią steli zajęła część inskrypcji. Drugą część inskrypcji umieszczono z tyłu steli. W samej inskrypcji Aszurnasirpal II opisuje przebieg swej piątej wyprawy wojennej poprowadzonej w 879 roku p.n.e. przeciw krainom leżącym w rejonie górnego biegu Tygrysu. Liczne błędy w tekście, a także brak typowego dla asyryjskich inskrypcji królewskich zakończenia z błogosławieństwami i klątwami zdają się świadczyć o tym, iż stelę wykonano w pośpiechu, najprawdopodobniej jeszcze w trakcie trwania wyprawy wojennej lub wkrótce po jej zakończeniu.
Po odkryciu w 1861 roku stela wysłana została do Anglii, gdzie w 1863 roku J.E. Taylor przekazał ją British Museum. Stan zachowania steli nie jest dobry – w wielu miejscach jej powierzchnia jest mocno zatarta i uszkodzona.
Zobacz też stela Aszurnasirpala II z Kalhu stela bankietowa
Przypisy
Bibliografia Grayson A.K., Assyrian Rulers of the Early First Millennium B.C. I (1114–859 B.C.), „The Royal Inscriptions of Mesopotamia. Assyrian Periods” vol. 2 (RIMA 2), University of Toronto Press, 1991. Grayson A.K., Assyrian Rulers of the Early First Millennium B.C. II (858–745 B.C.), „The Royal Inscriptions of Mesopotamia. Assyrian Periods” vol. 3 (RIMA 3), University of Toronto Press, 1996. Naʼaman N., Ancient Israel and Its Neighbors: Interaction and Counteraction, Eisenbrauns, 2005.
Kategoria:Asyryjskie zabytki Kategoria:Zabytki starożytne w British Museum Aszurnasirpala