thumb|Fragment plechy z apotecjami thumb Szkarłatek właściwy, krwawiec właściwy (Ophioparma ventosa (L.) Norman) – gatunek grzybów należący do rodziny Ophioparmaceae. Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do porostów.

Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ophioparma, Ophioparmaceae, Incertae sedis, Lecanoromycetidae, Lecanoromycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1753 Karol Linneusz nadając mu nazwę Lichen ventosus, później zaliczany bycł przez różnych lichenologów do różnych rodzajów. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1852 r. Johannes Musaeus Norman. Niektóre synonimy nazwy naukowej:.

Nazwy polskie według Krytycznej listy porostów i grzybów naporostowych Polski.

Charakterystyka Plecha skorupiasta, głęboko popękana, złożona z brodawek lub brodawkowatych areolek. Ma grubość do 4 mm, powierzchnię o barwie siarkowożółtej, żółtozielonej, żółtoszarej lub prawie czarnej. Brak urwistków.

Przeważnie dość licznie występują lekanorowe apotecja o średnicy do 3 mm i kulistym lub nieregularnym kształcie. Mogą być wgłębione w plechę, lub siedzące na niej. Mają płaskie lub nieco wypukłe i nagie tarczki o barwie od intensywnie krwistej do brunatnoczerwonej. Brzeżek apotecjów jest cienki i ma tę samą barwę co plecha. Z czasem zanika. Zarodniki 3–8-komórkowe, o kształcie od wąskowrzecionowatego do niemal igiełkowego i rozmiarach 40–55 × 3–5 μm. W jednym worku powstaje po 8 zarodników. Są bezbarwne i posiadają poprzeczne przegrody.

Reakcje barwne: K+ fioletowy. Kwasy porostowe: kwas divaricaticowy, kwas tamnoliowy i kwas usninowy. Badania naukowe wykazały, że Ophioparma ventosa jest zróżnicowany chemicznie i morfologicznie. Wyróżniono 3 chemotypy różniące się składem kwasów porostowych. Istnieją między nimi również pewne różnice morfologiczne, szczególnie w budowie zarodników

Występowanie i siedlisko Na półkuli północnej jest szeroko rozprzestrzeniony, na półkuli południowej nie występuje. W Europie północna granica zasięgu biegnie przez Grenlandię i archipelag Svalbard na Morzu Arktycznym.

W Polsce występuje wyłącznie w Karpatach i Sudetach i jest rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status VU – gatunek w sytuacji wysokiego ryzyka wymarcia w stanie dzikim w regionie.

W Polsce rozwija się na skałach krzemianowych, wyłącznie w wyższych partiach gór.

Przypisy

Kategoria:Ophioparmaceae Kategoria:Porosty Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza