Konstantin „Kosta” Vojnović, cyr. Константин Коста Војновић (ur. 2 marca 1832 w Hercegu Novim, zm. 20 maja 1903 w Dubrowniku) – serbski profesor prawa cywilnego, polityk, rektor Uniwersytetu w Zagrzebiu.

Życie Vojnović urodził się w Hercegu Novim (obecnie Czarnogóra) w serbskiej szlacheckiej rodzinie, z której wywodziło się wielu prominentnych polityków, intelektualistów i naukowców. Syn Ivana Vojinovicia i Katariny Gojković, spowinowaconej z serbskim biskupem prawosławnym, metropolitą karłowickim, Stefanem Stratimiroviciem. Ojciec Konstantina zmarł gdy ten był jeszcze dzieckiem, a jego matka wyszła po raz kolejny za mąż. Jego brat Đorđe „Đura” Vojnović, sprawował funkcję burmistrza Zatoki Kotorskiej w latach 1863–1877 oraz przewodniczącego Sejmu Krajowego Dalmacji w Zadarze.

Konstantin i Đorđe zostali ochrzczeni w monastyrze Savina, ale pod wpływem ich babki, hrabiny Angelini-Radovani, włoskiej szlachcianki, nawrócili się na wiarę rzymskokatolicką. 28 stycznia 1855 Vojnović poślubił w Mariję Seralji (Serragli), pochodzącą z Dubrownika, córkę Luigiego de Serragli, włoskiego biznesmena i polityka, członka Sejmu Krajowego Dalmacji. Mieli pięcioro dzieci.

W 1842 roku dziesięcioletni Konstantin przybył do Dubrownika, gdzie mieszkał do 1858 roku. Ukończył tam naukę w gimnazjum. Jego głównymi nauczycielami byli: Đuro Pulić (religia), Marko Calogerà, późniejszy biskup splicki (filozofia), o. Lujo Ciurcia, który później został arcybiskupem i wikariuszem apostolskim w Egipcie (matematyka), i dr Rocci (łacińska filologia). Zdał egzamin maturalny 12 września 1850 roku i udał się do Wiednia, gdzie rozpoczął studia prawnicze.

W Chorwacji często uważa się go za Chorwata, pomijając jego serbskie korzenie. Dochodzi do absurdalnych sytuacji, w których o Konstantinie mówi się, że był katolickim Chorwatem, a jego brat Đorđe prawosławnym Serbem.

Kariera Ukończył prawo na Uniwersytecie w Wiedniu w 1854. Jako młody prawnik w Wiedniu, poznał serbskiego myśliciela i pisarza Vuka Stefanovicia Karadžicia, który w późniejszym czasie gościł u niego w Splicie, wraz z ówczesnym austriackim ministrem Alexandrem von Bachem. Bach namawiał Vojnovicia, by rozpoczął karierę w służbie cywilnej, na co Vojnović odpowiedział: „Kocham wolność: zostanę albo adwokatem albo profesorem”.

W 1855 roku, po swoim ślubie, wyjechał do Wenecji, która znajdowała się wówczas pod panowaniem austriackim, gdzie przygotowywał się do ciężkich egzaminów prawniczych. Uzyskał stopień doktora na Uniwersytecie w Padwie 8 sierpnia 1856 roku. Mieszkał w Wiedniu do końca roku, następnie powrócił do Dubrownika i rozpoczął praktyki prawnicze u dr. Radmillija. Gdy ukończył praktyki i zdał egzamin, przeniósł się do Splitu za namową przyjaciela. Pracował w Splicie jako prawnik, sekretarz Izby Kupców oraz polityk. Działał na rzecz połączenia Dalmacji i Istrii z Królestwem Chorwacji i Slawonii. Wspierał ideę niepodległości Chorwacji od Monarchii Austro-Węgierskiej. Jako członek Partii Ludowej Królestwa Dalmacji, służył jako przedstawiciel w Sejmie Krajowym Dalmacji. Był członkiem Chorwackiej Akademii Nauki i Sztuki od 1890 roku.

W 1874, po rekomendacji swojego przyjaciela biskupa Josipa Juraja Strossmayera, został wybrany na profesora prawa austriackiego na Królewskim Uniwersytecie Franciszka Józefa I. Od 1876 do 1877 pełnił funkcję dziekana Wydziału Prawa. W roku akademickim 1877/1878 został wybrany na rektora Uniwersytetu w Zagrzebiu. Dwukrotnie służył jako prorektor, za pierwszym razem gdy rektorem był Matija Mesić, i drugi raz zaraz po zakończeniu swojej własnej kadencji rektorskiej.

Między 1878 a 1884 był przedstawicielem w Saborze, chorwackim parlamencie.

Vojnović głośno sprzeciwiał się madziaryzacji, za co został tymczasowo zawieszony na uniwersytecie. Odszedł na emeryturę w 1891 roku. Powrócił do Dubrownika, gdzie zmarł w wieku 71 lat.

Wybrane publikacje Vojnović, Konstantin (1891) O državnom ustrojstvu republike Dubrovačke Vojnović, Konstantin (1892) Sudbeni ustroj republike dubrovačke Vojnović, Konstantin (1895) Bibliografski pabirci iz dubrovačkijeh arkiva Vojnović, Konstantin (1895) Crkva i država u dubrovačkoj republici Vojnović, Konstantin (1896) Prilozi k arhivalnijem pabircima dubrovačkijem Vojnović, Konstantin (1896) Dodatak raspravi: Državni rizničari republike Dubrovačke Vojnović, Konstantin (1896) Državni rizničari republike Dubrovačke Vojnović, Konstantin (1896) Carinski sustav Dubrovačke republike

Przypisy

Linki zewnętrzne Zdigitalizowane publikacje Konstantina Vojnovicia

Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu w Zagrzebiu Kategoria:Serbska szlachta Kategoria:Serbscy politycy Kategoria:Chorwaccy politycy Kategoria:Członkowie Chorwackiej Akademii Nauki i Sztuki Kategoria:Ludzie urodzeni w Hercegu Novim Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1903