Maciej Mycielski herbu Dołęga (ur. w 1690 roku – zm. 3 października 1747 w Szubinie) – kasztelan poznański w latach 1737–1747, kasztelan kaliski w latach 1732–1737, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1728 roku, chorąży nadworny koronny w latach 1717–1732, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys W wojnie północnej opowiedział się za Augustem II i w toczonych walkach brał udział po jego stronie. W 1714 był cześnikiem wschowskim. Dzięki protekcji Janusza Wiśniowieckiego awansował 13 grudnia 1717 na chorążego nadwornego koronnego. W 1727 był deputatem z województw wielkopolskich na Trybunał Koronny w Lublinie. Po śmierci marszałka Trybunału Jana Antoniego Radomickiego został 1 maja 1728 jednogłośnie wybrany na marszałka. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnymKonfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 33.. W 1733 brał udział w sejmie konwokacyjnym, a następnie elekcyjnym, na którym złożył swój podpis 10 września z województwa kaliskiego na Stanisława Leszczyńskiego. Na sejmie pacyfikacyjnym w lipcu 1736 podpisał dyplom elekcji Augusta III. Wielokrotnie delegowany był w latach 1737–1746 jako komisarz z Senatu na Trybunał Skarbowy w Radomiu. 14 lipca 1737 został kasztelanem poznańskim. 3 sierpnia 1742 odznaczony został Orderem Orła Białego.
Mycielski odziedziczył po ojcu, jako jedyny syn, dużą fortunę, którą powiększył prawie dwukrotnie przez różne zakupy i spadki. Ok. 1715 r. poślubił Weronikę Konarzewską (1699–1762), starościankę konińską. W 1715 M. zabezpieczył jej posag i spisał z nią wzajemne dożywocie. Jako ostatnia z rodu wniosła ona mężowi po rodzicach i bracie Dymitrze wielkie posiadłości. Posiadał Szamotuły i Gostyń w województwie poznańskim, Szubin i Tuliszków w województwie kaliskim, Hrynki w województwie nowogródzkim i Kulikowicze na Wołyniu. Zmarł w Szubinie, pochowany został w u filipinów Gostyniu. Żona Weronika wzniosła nowy budynek klasztorny i odrestaurowała ich kościół, który odtąd stał się miejscem spoczynku tej linii Mycielskich.
Przypisy
Bibliografia Biografia w iPSB Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 172. Trybunał Skarbu Koronnego z Duchem S. wszystkim na dobre wychodzący, kazaniem w Poniedziałek świąteczny podczas wotywy na zaczęciu tegoż J. O. Trybunału w kościele farnym Radomskim pokazany. JJ. WW. PP. utriusque subsellii senatus et equestris ordinis kommissarzom z powinną wielkich imion rekognicyą dedykowany przez X. Samuela od S. Floryana Sch. Piar. ordynaryusza Katedr. Krak. y Kommissarskiego kaznodzieję Roku 1742. W Warszawie w druk. JKM. y Rzpltey XX. Schol. Piarum fol., 10 ark." WYSOCKI Samuel, Warszawa 1742, [b.n.s]
Kategoria:Chorążowie nadworni koronni Kategoria:Członkowie dworu Augusta II Mocnego Kategoria:Członkowie konfederacji generalnej 1733 Kategoria:Deputaci Trybunału Skarbowego Koronnego (województwo poznańskie) Kategoria:Kasztelanowie kaliscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Kasztelanowie poznańscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Komisarze Trybunału Skarbowego Koronnego Kategoria:Marszałkowie Trybunału Głównego Koronnego Maciej Mycielski Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (I Rzeczpospolita) Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Augusta III Sasa Kategoria:Urodzeni w 1690 Kategoria:Zmarli w 1747