Wiktor Belczewski (ur. 6 maja 1912 w Pazdzie, zm. 1939 w Skórczu) – polski prezbiter katolicki, ofiara niemieckiego terroru w okresie II wojny światowej, sługa Boży, męczennik.
Życiorys Wiktor Belczewski urodził się 6 maja 1912 roku w Pazdzie należącej do parafii Lubichowo. Sakrament święceń kapłańskich otrzymał 4 czerwca 1939 roku w bazylice katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pelplinie z rąk biskupa Stanisława Wojciecha Okoniewskiego. Mszę prymicyjną odprawił w lubichowskim kościele parafialnym św. Jakuba Starszego. Powołanie realizował jako neoprezbiter diecezji chełmińskiej. Skierowany został do pełnienia obowiązków wikariusza w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Dźwierznie. Po rozpoczęciu II wojny światowej z nadejściem okupacji niemieckiej ziem polskich aresztowano go 16 października i uwięziono w Lubichowie, następnie przewieziono do prowizorycznego obozu w Skórczu i aresztu śledczego w Starogardzie Gdańskim. Poddany torturom przez Niemców za odmowę złożenia deklaracji (Führer jest naszym Bogiem) zmarł zamordowany z „nienawiści do wiary i polskości”.
Padł ofiarą niemieckiego programu Intelligenzaktion, mającego na celu eksterminację inteligencji polskiej.
W 2009 roku w dźwierznieńskim kościele umieszczono tablicę upamiętniającą Sługę Bożego Wiktora Belczewskiego.
Jest jednym z 122 sług Bożych wobec których 17 września 2003 rozpoczął się proces beatyfikacyjny drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej.
Zobacz też 108 błogosławionych męczenników wstawiennictwo świętych
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ofiary Intelligenzaktion na Pomorzu Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Duchowni diecezji chełmińskiej Kategoria:Polscy duchowni katoliccy – ofiary represji Niemiec nazistowskich w Polsce 1939–1945 Kategoria:Polscy męczennicy chrześcijańscy Kategoria:Słudzy Boży II procesu beatyfikacyjnego drugiej grupy polskich męczenników z okresu II wojny światowej