Mieczysław Antoni Biernacki, ps. Mieczysław (ur. 27 września 1891 w Odessie, zm. 1959) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, pracownik Wojskowego Biura Historycznego, redaktor naczelny miesięcznika „Przegląd Kawaleryjski”, podczas II wojny światowej w Komendzie Głównej AK – Biuro Informacji i Propagandy kierował Wydziałem Redakcji Fachowych Pism Wojskowych, która wydawała pisma szkoleniowe („Insurekcję” i „Żołnierza Polskiego”) dla młodszych oficerów podziemnej armii.

Życiorys Syn Mieczysława i Marii z Pollowiczów. Ukończył gimnazjum i austriacką szkołę kadetów. Był żołnierzem zawodowym w armii Austro-Węgier. Uczestniczył w I wojnie światowej.

W 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika. W czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w 8 pułku ułanów. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale II Naczelnego Dowództwa, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 8 pułk ułanówSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 251, 556.. W 1920 roku awansował na rotmistrza. 23 czerwca 1921 roku otrzymał przeniesienie do 12 pułku Ułanów Podolskich, w którym dowodził szwadronemDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 26 z 2 lipca 1921 roku, poz. 1077.. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 92. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii)Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 160.. 2 listopada 1923 roku został przydzielony z Biura Historycznego Sztabu Generalnego do 12 pułku Ułanów Podolskich z jednoczesnym odkomenderowaniem do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza III Kursu DoszkoleniaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 69 z 1 listopada 1923 roku, s. 723.. 15 października 1924 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego na stanowisko referenta, pozostając oficerem nadetatowym 12 pułku ułanów. 23 października 1925 roku został przesunięty do Biura Historycznego Sztabu Generalnego w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 110 z 23 października 1925 roku, s. 592.. 3 maja 1926 roku awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 16. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od stycznia 1926 roku do grudnia 1932 roku obowiązki służbowe łączył z funkcją redaktora naczelnego miesięcznika „Przegląd Kawaleryjski”. W 1927 roku został przeniesiony do 7 pułku Ułanów Lubelskich w Mińsku Mazowieckim na stanowisko dowódcy szwadronuRocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 296, 341.. 5 listopada 1928 roku został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów kawalerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie na stanowisko wykładowcy taktyki kawaleriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 342.. 23 marca 1932 roku został przeniesiony do 10 pułku strzelców konnych w Łańcucie na stanowisko zastępcy dowódcy pułkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 248. Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 143, 664.. 26 stycznia 1934 roku otrzymał przeniesienie do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko referentaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 10.. 7 czerwca 1934 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Łódź Miasto II na stanowisko komendantaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 161. Witold Jarno, Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939, Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego, Katedra Historii Polski Współczesnej, Wydawnictwo „Ibidem”, Łódź 2001, , s. 170.. W 1937 roku po raz trzeci został przeniesiony do Wojskowego Biura Historycznego, w którym do wybuchu II wojny światowej pełnił służbę na stanowisku kierownika referatu. Był wówczas jedynym oficerem kawalerii służby stałej w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 rokuRyszard Rybka, Kamil Stepan, Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939, Biblioteka Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego tom 29, Fundacja CDCN, Kraków 2006, , s. 129, 494..

Brał udział w kampanii wrześniowej 1939, walczył na Lubelszczyźnie. Podczas okupacji przebywał w Warszawie. W czasie wojny (co najmniej od stycznia 1942 roku do co najmniej Godziny „W”, brał udział w powstaniu) czynnie działał w konspiracji niepodległościowej ZWZ-AK. Służył w Komendzie Głównej Armii Krajowej, w Biurze Informacji i Propagandy. Kierował Wydziałem Redakcji Fachowych Pism Wojskowych (o kryptonimach liczbowych: „168”, „258”, „368”, „508”, „668”), który obejmował zespoły redakcyjne dwóch pism wojskowych: „Insurekcji” i „Żołnierza Polskiego” (Biernacki był redaktorem „Insurekcji” od 1942 roku). Czasopisma te były przeznaczone dla młodszych oficerów podziemnej armii jako wydawnictwa szkoleniowe, omawiające sprawy z zakresu historyczno-wojskowego, w tym ostatnie wydarzenia z frontów. Między 1942 a 1944 rokiem awansował na podpułkownika. Po wojnie pozostał w kraju. Dalsze losy są nieznane.

Twórczość W okresie międzywojennym był autorem szeregu pozycji dotyczących historii wojskowości, m.in.: książka Działania armii konnej Budiennego w kampanii polsko-rosyjskiej 1920 r, 26.V–20.VI 1920, Warszawa, 1924, Wojskowy Instytut Naukowo-Historyczny, wydana ponownie w 2012 roku przez Wydawnictwo Tradytor – Krzysztof Klocek, Chełm, Bitwa pod Równem, Bellona, 1925 Walki o sforsowanie Uborczy i Słuczy w kampanii polsko-rosyjskiej 1920 r., Przegląd Kawaleryjski, 1927 Kawaleria, rozdział w dziele zbiorowym Dziesięciolecie odrodzenia polskiej siły zbrojnej 1918–1928, Warszawa, 1928 Kawalerja. Wykłady na I i II roczniku. Część 1–2, materiały do wykładów taktyki kawalerii wygłaszanych w Wyższej Szkole Wojennej, Warszawa, 1930, Wyższa Szkoła Wojenna, Zagon na Koziatyn, Przegląd Kawaleryjski, 1938 Kawaleria powstania styczniowego, Przegląd Kawaleryjski, 1938 oraz szereg artykułów w Bellonie.

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1927)M.P. z 1927 r. nr 258, poz. 709 „za zasługi na polu organizacji wojska oraz w dziedzinie wiedzy historycznej wojskowej”. Srebrny Krzyż Zasługi (28 lutego 1925)M.P. z 1925 r. nr 56, poz. 217 „za zasługi, położone na polu pracy naukowej w armji Rzeczypospolitej Polskiej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Oficer Orderu Palm Akademickich (Francja)

Przypisy

Bibliografia Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych. Roczniki Oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.

Kategoria:Członkowie Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK Kategoria:Członkowie Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej ZWZ Kategoria:Dowódcy w powstaniu warszawskim Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Odessie Kategoria:Ludzie związani z polską prasą podziemną 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Palm Akademickich Kategoria:Polscy redaktorzy naczelni Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1959 Kategoria:Zastępcy dowódcy 10 Pułku Strzelców Konnych (II RP)