Saint-Léger-Vauban – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Yonne. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia św. LeodegaraLognon A., Les noms de lieu de la France; leur origine, leur signification, leurs transformations, Paryż 1973, ..

W 2013 roku gminę zamieszkiwało 447 osób. W 2020 ludność zmniejszyła się do 368 mieszkańców. Powierzchnia gminy wynosi 33,81 km², a gęstość zaludnienia – 12 osób/km².

Wioska nazywała się do 1867 roku Saint-Léger-de-Foucheret, kiedy dekret Napoleona III zmienił na aktualną, aby uczcić w ten sposób syna tej ziemi, marszałka Vauban.

We wsi znajduje się XV-wieczny kościół, w którym został ochrzczony Sébastien Le Prestre w 1633, przyszły marszałek Vauban. Budynek, który przypomina swoją formą wiejskie kościoły romańsko-gotyckie, został zbudowany na planie krzyża łacińskiego. Od X wieku istniał tu kościół, który został zniszczony, prawdopodobnie w czasie wojny domowej między Armaniakami i (1407-1435). Wieś jest zanotowana w 1103 roku jako Sanctus Leogarius de Morvino. Kościół był więc, i obecny też, poświęcony , biskupowi Autun, umęczonemu przez Ebroin'a, majordoma dynastii Merowingów. Notatka z archiwów diecezjalnych z Autun o jego istnieniu wspomina dziesięcinę, którą miał otrzymywać kapłan obsługujący go. Wtedy parafia należała do tejże diecezji.

Aktualny kościół został zbudowany po wojnie stuletniej. Budynek został odrestaurowany i przebudowany za czasów Napoleona III. Sylwetkę kościoła zdobi pęd jego strzały, niczym „palec wskazujący w niebo”. Prosty portal zachodni, i dawne główne wejście, jest renesansowy. Kwadratowe filary mocno wspierają wieżę. Początek renesansu można odczytać w gotyckich sklepieniach chóru. Wewnątrz (wejście aktualne od południa) tył kościoła zdobią XVII-wieczne ławki z bazyliki Vézelay: przeznaczone były dla dygnitarzy zwróconych twarzą do ambony. Artysta, Marc Hénard (1919-1992), zrealizował w latach 1970. drewniane skrzydła drzwi portalu od strony południowej i ceramiczny niebiesko-różowy wystrój prezbiterium, wraz z Serge'm Jamet'em. Otacza on główny ołtarz i składa się z planet, zwierząt i narzędzi, które krążą wokół trójkąta Trójcy Świętej. Kaplica po lewej stronie z XVII wieku jest poświęcona Notre Dame du-Bien-Mourir (Matce Bożej Dobrej Śmierci). Naprzeciwko zawieszono tablicę z wyznaniem wiary ojca Jean-Baptiste Muard'a i jego czterech towarzyszy. Ojciec Muard, którego posąg stoi na dziedzińcu plebanii obok, jest założycielem w 1850 roku benedyktyńskiego opactwa Sainte Marie de la Pierre-qui-Vire.

Centrum wioski stanowi plac (cf. zdjęcie), na którym wzniesiono w 1905 roku posąg (dzieło rzeźbiarza Anatole'a Guillot), syna tej ziemi, marszałka Vauban. W głębi po lewej stronie znajduje się już nie funkcjonująca waga do bydła. Jeszcze w latach 1970. sprzedawali tu hodowcy swoje, rasy charolaise głównie. Dziś pozostał jarmark, jedyny tego rodzaju w departamencie bo połączony z konkursem zwierząt, odbywający się w lutym. Każdego roku hodowcy bydła, ale również owiec, kóz i innych mają okazje pokazać owoce ich pracy. W 2020 odbyło się jego 54. wydanie. Oprócz zwierząt pokazuje się tu też maszyny rolnicze i proponuje produkty rzemiosła lokalnego, w tym produkcję rodzaju kaszanki (boudin) bez kaszy.

Przy placu znajduje się muzeum Vauban'aprzeniesione z merostwa w 1996 roku do domu rzeźbiarza Marca Hénarda. Oprócz plansz przedstawiających osobę i dzieła bohatera w kontekście regionu i epoki, 20-minutowy film dopełnia wizytę, z opcją tłumaczenia na angielski i niemiecki.

W ramach gminy znajdują się osady: Anguillères – La Bécasse – Bois des chasses – Le Bon Rupt – Le Champ des alouettes – Champ renard – Corvignot – Les Garennes – La Maison des Champs – le Moulin Simonneau – La Pêcherie – Les Pêchasses – Réserve de Ruères – Ruères – Trinquelin – La Vente Pic Vert – Le Pré Pigeon – i (od kamienia stojącego w wiotkiej równowadze, chwiejącego się), położony przy potoku o tej samej nazwie co osada Trinquelin. Założony w drugiej połowie XIX w. przez na obraz średniowiecznych opactw czyli w głębi lasu i przy strudze związany jest on z (Congregatio Sublacensis Casinensis) i przyjmuje osoby poszukujące kontemplacji i spirytualności bez względu na poglądy i wiarę.

Klasztor jest również właścicielem farmy ekologicznej hodującej krowy rasy , proponując swoje produkty (jogurty, sery i mleko świeżo dojone).

Do gminy należy częściowo jezioro zaporowe o powierzchni 150 ha na potoku Trinquelin, który zmienia swoją nazwę trzykrotnie (Couisin, Trinquelin, Cousin). Z (tak nazwanego od wsi położonej gdzie jezioro się zaczyna) pochodzi woda pitna produkowana dla okolicznych gmin przez . Jest on otoczony lasami należącymi do gmin Saint Agan i Saint Léger Vauban i eksploatowanymi przez dla drewna ogrzewczego i budowlanego (dęby i buki oraz daglezja zielona, sprowadzona tu w XIX wieku). Obszar wodny jest również miejscem idealnym dla wędkarzy i miłośników natury poszukujących spokoju i ciszy.

Gmina wchodzi w skład Regionalnego Parku Morvan.

Od 2021 odbywa się tu w lipcu festiwal muzyki barokowej i klasycznej

Przypisy

Bibliografia

https://www.stleger.info/les72StLeger/region5/89.eglise.htm Abbé , Le Morvand ou essai géographique, topographique et historique de cette contrée. Nevers, 1854, 538 p.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Miejscowości w departamencie Yonne