Popielica (Glis) – rodzaj ssaków z podrodziny popielic (Glirinae) w obrębie rodziny popielicowatych (Gliridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Europie i południowo-zachodniej Azji.
Charakterystyka Długość ciała (bez ogona) 131–185 mm, długość ogona 100–175 mm; masa ciała 79–228 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1762 roku francuski przyrodnik Mathurin Jacques Brisson w publikacji swojego autorstwa o tytule Regnum animale in classes IX. distributum, sive, Synopsis methodica. W oryginalnym opisie Brisson nie wymienił żadnego gatunku; w ramach późniejszego oznaczenia w 1998 roku Międzynarodowa Komisja Nomenklatury Zoologicznej na gatunek typowy wyznaczyła popielicę szarą (G. glis).
Etymologia Glis: , glisris ‘popielica’. Rattus: ‘szczur’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Rattus somnolentus (= Sciurus glis ). Myoxus (Myorus): muoxos ‘popielica’. Gatunek typowy: Zimmermann wymienił kilka gatunków – Myoxus chrysurus , Sciurus glis , Myoxus muscardinus (= Mus avellanarius ) i Myoxus nitela (= Mus quercinus ) – z których gatunkiem typowym jest Sciurus glis . Elius: gr. ελειος eleios ‘gatunek popielicy’. Gatunek typowy: Schulze wymienił dwa gatunki – Sciurus glis i Myoxus dryas (= Mus nitedula ) – nie wskazując typu nomenklatorycznego.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxGlis glis (Linnaeus, 1766)popielica szaragatunek monotypowyEuropa, od północnej Hiszpanii na wschód do środkowego biegu rzeki Wołga (Rosja) i Kaukazu; introdukowany w Wielkiej Brytanii; zakres wysokości: 0–2000 m n.p.m.DC: 13,1–18,5 cmDO: 10–17,5 cmMC: 79–228 gGlis persicus(Erxleben, 1777)gatunek monotypowypołudniowo-wschodni Azerbejdżan (na południe od rzek Kura i Araks) i Iran (na wschód do wschodniego Golestanu); zapisy z TurkmenistanuDC: 14,8–25 cmDO: 11,5–20 cmMC: brak danych Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski; – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.
Opisano również gatunki wymarłe: Glis apertus (Austria; miocen) Glis galitopouli (Grecja; miocen) Glis guerbuezi (Turcja; oligocen) Glis hofmanni (Węgry) Glis major (Włochy; miocen) Glis mihevci (Słowenia; plejstocen) Glis minor (Polska; plejstocen) Glis perkoi (Słowenia; plejstocen) Glis sackdillingensis (Niemcy; plejstocen) Glis suessenbornensis (Niemcy) Glis transversus (Turcja; miocen) Glis vallesiensis (Hiszpania; neogen) Glis zitteli (Austria).
Uwagi
Przypisy
Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Popielicowate