Booker Ervin, właśc. Booker Telleferro Ervin II (ur. 31 października 1930 w Denison, zm. 31 sierpnia 1970 w Nowym Jorku) – amerykański saksofonista i kompozytor jazzowy, znany zarówno z kariery solowej, jak też ze współpracy z innymi muzykami, zwłaszcza z Charlesem Mingusem.
Życiorys Urodził się w mieście Denison w Teksasie. Początkowo uczył się gry na puzonie pod kierunkiem ojca, Bookera Ervina Seniora, który koncertował u boku saksofonisty i klarnecisty Buddy’ego Tate’a. Jako nastolatek, w okresie nauki w Terrell High School, występował z grupami szkolnymi. Potem, w latach 1950–1953 służąc w stacjonujących na Okinawie Siłach Powietrznych Stanów Zjednoczonych, sam szkolił się w grze na saksofonie tenorowym. Po zakończeniu służby wojskowej przez około dwa lata studiował w bostońskiej Berklee College of Music. Niebawem przeniósł się do miasta Tulsa w Oklahomie i rozpoczął współpracę z puzonistą i pianistą Ernestem „Ernie” Fieldsem, który kierował zespołem wykonującym muzykę R&B. W owym czasie grywał w różnych miastach, w Dallas, Denver, Pittsburghu i in.
Po osiedleniu się w Nowym Jorku w 1958 roku nawiązał kilkuletnią (1958-1963), owocną, choć nieregularną współpracę z kontrabasistą Charlesem Mingusem, współrejestrując liczne sygnowane przez tegoż albumy, takie jak Mingus Ah Um, Blues & Roots, Mingus at Antibes czy Mingus Mingus Mingus Mingus Mingus. Jako sideman grywał i nagrywał również z wieloma innymi muzykami, choćby z pianistami Randym Westonem, Johnem „Jaki” Byardem i Horace’em Parlanem, który to właśnie polecił go Mingusowi. Co istotniejsze, począwszy od roku 1960 nagrywał pod własnym nazwiskiem płyty utrzymane w stylistyce hard bopu i post-bopu, np. The Book Cooks, That’s It!, The Freedom Book, The Blues Book, Groovin’ High! czy The In Between, ogłaszane pod szyldem różnych wytwórni, w tym Prestige i Blue Note. W latach 60. sporo czasu spędził w Europie, zwłaszcza pomiędzy 1964 a 1966 rokiem. Zmarł w roku 1970 w wieku niespełna 40 lat, owdowiając żonę Jane Wilkie Ervin i osierocając syna Bookera oraz córkę Lynn. Przyczyną śmierci była choroba nerek.
Styl Był porywającym improwizatorem, który pomimo słyszalnego w jego grze wpływu takich saksofonistów, jak John Coltrane, Dexter Gordon czy Lester Young, był muzykiem oryginalnym, wyróżniającym się swoim twardym i mocnym, wyjątkowo ekspresyjnym i temperamentnym, pełnym emocji i żarliwości brzmieniem.
Wybrana dyskografia Opracowano na podstawie materiału źródłowego.
Jako lider (1960) The Book Cooks (Bethlehem) (1960) Cookin’ (Savoy) (1961) That’s It! (Candid) (1963) Exultation! (Prestige) (1963) Gumbo! (Prestige) z Pony’m Poindexterem (1963) The Freedom Book (Prestige) (1964) The Song Book (Prestige) (1964) The Blues Book (Prestige) (1964) The Space Book (Prestige) (1965) Groovin’ High (Prestige) (1965) The Trance (Prestige) (1965) Setting the Pace (Prestige) – z Dexterem Gordonem (1966) Heavy!!! (Prestige) (1966) Structurally Sound (Pacific Jazz) (1967) Booker ‘n’ Brass (Pacific Jazz) (1968) The In Between (Blue Note) (1968) Tex Book Tenor (Blue Note)
Jako sideman Bill Barron Hot Line (Denon, 1962) Jaki Byard Out Front! (Prestige, 1964) Teddy Charles Jazz in the Garden at the Museum of Modern Art (Warwick, 1960) Ted Curson Urge (Fontana, 1966) Núria Feliu Núria Feliu with Booker Ervin (Edigsa, 1965) Roy Haynes Cracklin’ (New Jazz, 1963) Andrew Hill Grass Roots (Blue Note, 1968) Eric Kloss In the Land of the Giants (Prestige, 1969) Lambert, Hendricks & Bavan Havin’ a Ball at the Village Gate (RCA, 1963) Charles Mingus Jazz Portraits: Mingus in Wonderland (United Artists, 1959) Mingus Ah Um (Columbia, 1959) Mingus Dynasty (Columbia, 1959) Blues & Roots (Atlantic, 1959) Mingus at Antibes (Atlantic, 1960 ) Reincarnation of a Lovebird (Candid, 1960) Oh Yeah (Atlantic, 1961) Tonight at Noon (Atlantic, 1957-61 ) Mingus Mingus Mingus Mingus Mingus (Impulse!, 1963) Horace Parlan Up & Down (Blue Note, 1961) Happy Frame of Mind (Blue Note, 1963 ) Don Patterson The Exciting New Organ of Don Patterson (Prestige, 1964) Hip Cake Walk (Prestige, 1964) Patterson’s People (Prestige, 1964) Tune Up! (Prestige, 1964 ) Mal Waldron The Quest (New Jazz, 1961) Randy Weston Highlife (Colpix, 1963) Randy (Bakton, 1964) – potem wydane pt. African Cookbook (Atlantic, 1972) Monterey ‘66 (Verve, 1966)
Przypisy
Bibliografia >Richard Cook, Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz Recordings, Penguin 2008, . >Dionizy Piątkowski, Encyklopedia Muzyki Popularnej – JAZZ, Oficyna Wydawnicza Atena 2005, . >The Rough Guide to Jazz (Second Edition), ed. by Ian Carr, Digby Fairweather, Brian Priestley, Rough Guides 2000, .
Linki zewnętrzne Booker Ervin w All About Jazz Booker Ervin w AllMusic Booker Ervin w Discogs
Booker Ervin w Rate Your Music
Kategoria:Amerykańscy saksofoniści jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 1970