Tlenek argonu berylu, tlenek argonowo-berylowy, ArBeO – nieorganiczny związek chemiczny, kompleks argonu z tlenkiem berylu, w przeszłości rozważany jako pierwszy odkryty związek chemiczny argonu.
Przewidywania Istnienie kompleksu tlenku berylu z argonem zostało przewidziane przez W. Kocha i G. Frenkinga w 1986 roku – obliczona siła wiązania kompleksu jest szacowana na 6,7 (7,0) – 10,12 kcal/mol. W 1991 roku opublikowano wyniki optymalizacji geometrii cząsteczki oraz obliczeń jej energetycznej i elektronowej charakterystyki wykonanej przy użyciu bazy funkcyjnej STO-3G w modelu perturbacyjnym Møllera-Plesseta drugiego rzędu.
Dyskusja dotycząca udanej syntezy W 1994 roku zespół kierowany przez Craiga A. Thompsona dokonał udanej syntezy kompleksu oraz opublikował jego dane spektralne. Obserwowane wartości liczby falowej dla drgań rozciągających wynosiły dla oraz dla kompleksu zawierającego izotop – wartości te były bardzo zgodne z wynikami przeprowadzonych prac obliczeniowych – dla oraz dla . Autor publikacji opisującej syntezę ArBeO nie zadeklarował, że jest to pierwszy „prawdziwie” chemiczny związek argonu, natomiast z prac teoretycznych wynika, że otrzymane indywiduum chemiczne jest kompleksem związanym wyłącznie w wyniku oddziaływań wzbudzonych dipoli.
Podsumowujące wyniki badań Istnienie kompleksu ArBeO potwierdzają również późniejsze wyniki prac teoretycznych zespołu Akiry oraz Linguerriego – drugi spośród wymienionych zespołów przewidział również istnienie szeregu podobnych metastabilnych kompleksów i jonów: , , , , , , i . Synteza tego kompleksu nie była chwilowym trendem zaobserwowanym w literaturze naukowej – zainteresowanie nim zostało również wyrażone w publikacjach zespołów Laia, Pana, Zoua, Tebaiego, Zhanga i Borocciego.
Przypisy
Argonu berylu, tlenek Kategoria:Związki argonu Kategoria:Związki berylu