Tritlenek radonu, , – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z nielicznych udokumentowanych związków radonu.
Prowadzone w latach 70. XX wieku próby otrzymania tego związku na drodze reakcji izotopu radonu-226 z silnie utleniającymi kwasami, takimi jak oraz w obecności jako nośnika, zakończyły się niepowodzeniem.
Otrzymanie zostało po raz pierwszy ogłoszone w 1981 roku przez rosyjski zespół naukowców kierowany przez W.W. Awrorina. Według tych badaczy w wyniku termicznie indukowanej reakcji radonu z fluorem w roztworze pentafluorku bromu i w obecności fluorku sodu lub fluorku niklu(II) jako katalizatorów, z zastosowaniem śladowych metod radiochemicznych prowadzenia reakcji, powstawał fluorek radonu(IV) lub fluorek radonu(VI). Po hydrolizie wodnym roztworem tritlenku ksenonu powstawał dający się odwirować osad, najprawdopodobniej zawierający . Z wynikami tymi polemizował Stein, który próbował powtórzyć to doświadczenie, jednak osadu nie otrzymał. Zasugerował on, że być może Rosjanie otrzymali kompleks .
Zespół Awrorina przeprowadził próby współstrącania z z roztworów powstałych w wyniku hydrolizy produktów wspomnianej wyżej reakcji radonu z fluorem w roztworze w obecności NaF. W wyniku tych prób rosyjscy naukowcy zadeklarowali, że jest izomorficzny z i otrzymanie przez nich tritlenku radonu w doświadczeniu opisanym w 1981 roku zostało potwierdzone. W toku dalszych badań stwierdzili oni, że w przypadku dużego stężenia jonów tritlenek radonu się nie wytrąca i podali to jako prawdopodobną przyczynę niepowodzenia doświadczenia Steina.
W kolejnej serii badań, wykorzystujących współstrącanie z roztworów hydrolizatów oraz separację za pomocą ultrawirówek oraz pomiary kinetyczne rozkładu związków zawartych w tych roztworach, uzyskano dalsze dowody, że wytrącanym związkiem był rzeczywiście . W wyniku kolejnych badań, wykorzystujących elektromigrację jonów w roztworach hydrolizatów o pH > 5, stwierdzono obecność pochodnych tritlenku radonu – kationów oraz anionów .
Uwagi
Przypisy
Radonu, tritlenek Kategoria:Związki radonu