Heksafluororodan ksenonu, – nieorganiczny związek chemiczny rodu, fluoru i ksenonu, otrzymany przez Neila Bartletta w 1963 roku.
Otrzymywanie Heksafluororodan ksenonu otrzymano jako następstwo udanej syntezy pierwszego związku gazu szlachetnego – heksafluoroplatynianu ksenonu. Pewne nadzieje były w tym wypadku związane z syntezą pochodnej kryptonu, ale okazało się, że fluorek rodu(VI) jest w tym wypadku zbyt słabym czynnikiem utleniającym. Ksenon natomiast ulegał utlenieniu w bardzo prosty sposób; reagował on bowiem w fazie gazowej z tworząc krwistoczerwony produkt stały. Reakcję w uproszczony sposób można zapisać następująco:
W podobnych reakcjach udało się otrzymać również inne związki tego typu – oraz
Struktura Wyniki doświadczeń wskazują, że skład fazy stałej, wyrażony jako stosunek ksenonu do zawiera się w granicach 1:1,0 – 1:1,05 oraz niewielką zawartość w tworzonym układzie. W literaturze brakuje danych dotyczących bardziej zaawansowanych badań dotyczących struktury tego związku, pamiętać jednak należy, że w przypadku analogu platynowego, wyniki okazały się bardziej skomplikowane, niż początkowo sądzono – odkryto skomplikowany układ kationowo-anionowy obejmujący , i oraz układy polimeryczne.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Związki fluoru Kategoria:Związki ksenonu Kategoria:Związki rodu