thumb|Mapa wyborcza Stanów Zjednoczonych w 1860 roku. Liczba na mapie określa liczbę przedstawicieli stanu w Kolegium Elektorów Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1860 roku – dziewiętnaste wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano Abrahama Lincolna, a wiceprezydentem został Hannibal Hamlin.
Kampania wyborcza Wybory prezydenckie w 1860 roku odbywały się w atmosferze napięcia i groźby secesji stanów południowych. Wydarzenia z 1859 roku, jak insurekcja Johna Browna i debaty Lincoln–Douglas ukształtowały politykę głównych partii. Początkowo najpoważniejszym kandydatem Partii Republikańskiej był William H. Seward, lecz jego kontrowersyjne wypowiedzi, w których zapowiadał rozpad kraju, w przypadku nierozwiązania kwestii niewolniczej, pozbawiły go nominacji. Kandydatem republikanów został inny dawny wig, Abraham Lincoln, który w wielu kwestiach zajmował dużo bardziej stonowane stanowisko. W kampanii popierał interesy rolnictwa i przemysłu z Północy oraz budowę kolejowej linii transkontynentalnej. Sprzeciwił się rozszerzaniu niewolnictwa, konstytucji z Lecompton, ale potępił najazd Browna. W Partii Demokratycznej istniał rozłam, który uwidocznił się 23 kwietnia 1860 na konwencji w Charleston. Stephen A. Douglas miał poparcie większości delegatów, ale niewystarczające do uzyskania nominacji. Jego program opierał się na zasadzie „suwerenności ludu”, jednak delegaci z Południa wycofali swoje poparcie i zażądali, by terytoria południowe zostały objęte federalną ochroną niewolnictwa. Wobec braku zgody na ten postulat i powstałego impasu, konwencja została odroczona do czerwcowego zjazdu w Baltimore. Konwencja w Baltimore została szybko zerwana przez delegatów południowych, którzy nominowali swoim kandydatem urzędującego wiceprezydenta Johna Breckinridge’a (28 czerwca). Pięć dni wcześniej delegaci z Północy poparli Douglasa. Rozłam w Partii Demokratycznej znacznie ułatwił zwycięstwo republikanom. Czwartą siłą startującą w wyborach była Partia Unii Konstytucyjnej, składająca się z konserwatystów i dawnych wigów. Ich majowa konwencja w Baltimore nominowała Johna Bella kandydatem na prezydenta i Edwarda Everetta na wiceprezydenta.
Kandydaci Partia Demokratyczna z Południa
Partia Demokratyczna z Północy
Partia Republikańska
Konstytucyjna Partia Unii
Wyniki głosowania Głosowanie powszechne odbyło się 6 listopada 1860. Lincoln uzyskał 39,9% poparcia, wobec 29,4% dla Douglasa, 18,1% dla Breckinridge’a i 12,6% dla Bella. Ponadto, nieco ponad 500 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów. Frekwencja wyniosła 81,2%. W głosowaniu Kolegium Elektorów (zatwierdzonym 13 lutego 1861) Lincoln uzyskał 180 głosów, przy wymaganej większości 152 głosów. Na Breckinridge’a zagłosowało 72 elektorów, na Bella – 39, a na Douglasa – 12. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Hannibal Hamlin, uzyskując 180 głosów. Joseph Lane uzyskał 72 głosy, Edward Everett – 39, a Herschel Johnson – 12.
Abraham Lincoln został zaprzysiężony 4 marca 1861 roku.
Kandydat na prezydenta Partia Głosowanie powszechne Kolegium Elektorów Głosy Procent Abraham Lincoln Partia Republikańska 1 866 452 39,9% 180 John Breckinridge Partia Demokratyczna z Południa 847 953 18,1% 72 John Bell Konstytucyjna Partia Unii 590 631 12,6% 39 Stephen A. Douglas Partia Demokratyczna z Północy 1 375 157 29,4% 12 Łącznie 303
Kandydat na wiceprezydenta Partia Kolegium Elektorów Hannibal Hamlin Partia Republikańska 180 Joseph Lane Partia Demokratyczna z Południa 72 Edward Everett Konstytucyjna Partia Unii 39 Herschel Johnson Partia Demokratyczna z Północy 12 Łącznie 303
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:1860 w Stanach Zjedoczonych Kategoria:Abraham Lincoln 1860 Stany Zjednoczone 1860