WWE Championship – światowy tytuł mistrzowski profesjonalnego wrestlingu stworzony i promowany przez amerykańską federację WWE w brandzie SmackDown. Mistrzostwo jest jednym z trzech głównych tytułów federacji wraz z World Heavyweight Championship promowanym w brandzie Raw i NXT Championship w brandzie NXT.
Mistrzostwo zostało stworzone przez ówcześnie znane World Wide Wrestling Federation (WWWF) 29 kwietnia 1963 jako WWWF World Heavyweight Championship, odłączając się tym samym od innej promocji, National Wrestling Alliance (NWA). Inauguracyjnym mistrzem był Buddy Rogers. Od czasu wprowadzenia był promowany pod różnymi nazwami głównie ze względu na zmiany nazw federacji i kilka unifikacji. Jest to najstarszy tytuł rozpoznawany przez federację, a także prezentowany jako najbardziej prestiżowy tytuł w WWE. Tytuł był stawką wielu walk wieczoru gal pay-per-view, w tym najważniejszej corocznej gali WWE, WrestleManii.
Od czasu wprowadzenia do 2001 był jedynym światowym tytułem w WWE. Po kupnie World Championship Wrestling (WCW) wrestlerzy federacji walczyli również o WCW Championship. Po unifikacji tytułów w Undisputed Championship, rok później wprowadzono World Heavyweight Championship, zaś Undisputed Championship stało się WWE Championship. W latach 2002–2006 i 2010-2013 mistrzostwo było jednym z dwóch głównych tytułów w WWE, zaś w latach 2006–2010 kolejnym aktywnym światowym tytułem federacji było ECW Championship. Wraz z dezaktywacją ECW Championship w 2010, a następnie z unifikacją wraz z World Heavyweight Championship w 2013, WWE Championship ponownie było promowane jako najważniejsze solowe mistrzostwo w WWE. W 2016 po kolejnym podziale WWE na brandy i utworzeniu konkurencyjnego WWE Universal Championship dla brandu Raw, WWE Championship zostało przydzielone do brandu SmackDown, ponownie stając się jednym z dwóch światowych tytułów federacji.
Historia Pochodzenie mały|lewo|Diagram pokazujący ewolucję światowych tytułów w wrestlingu Tytuł został wprowadzony w 1963, gdzie Buddy Rogers został pierwszym mistrzem. Początki mistrzostwa przypisuje się w National Wrestling Alliance (NWA), które było w posiadaniu promocji z różnych terytoriów. W latach 50. Capitol Wrestling Corporation (CWC) było częścią NWA i w 1963, kierownictwo CWC miało kontrolę nad operacjami NWA. W międzyczasie, Buddy Rogers posiadał NWA World Heavyweight Championship do 24 stycznia, kiedy to Lou Thesz pokonał Rogersa i zdobył tytuł. Wraz z brakiem zadowolenia poprzez ów rezultat, CWC odcięło się od NWA i stało się World Wide Wrestling Federation (WWWF). WWF World Heavyweight Championship zostało wprowadzone i otrzymał je Rogers po apokryficznym turnieju w Rio de Janeiro, pokonując Antonino Roccę w finale. Będąc ponownie w porozumieniu z NWA, WWWF zmieniło nazwę na World Wrestling Federation (WWF) w 1979 i kończąc ponownie ich wspólny rozejm w 1983, zmieniono nazwę tytułu na WWF World Heavyweight Championship, a później na prostsze WWF Championship, gdy Stone Cold Steve Austin zdobył go po raz pierwszy 29 marca 1998 na WrestleManii XIV.
mały|Dwukrotny mistrz i WWE Hall of Famer Bruno Sammartino, którego ponad siedmioletnie (2803 dni) pierwsze panowanie jako mistrz jest najdłuższe w historii W 1991, World Championship Wrestling (WCW), członek NWA, wprowadziło WCW World Heavyweight Championship jako zastępstwo tytułu światowego NWA. WCW później odcięło się od NWA i stało się rywalem dla WWF. Obie organizacje nabierały znaczenia w mainstreamie i brały udział w telewizyjnych walkach o ratingi (większą oglądalność), znane jako Monday Night Wars. Pod koniec walk, WCW zanotowało spadek finansowy, które skumulowało się w marcu 2001 w kupno WCW przez WWF. W rezultacie, WWF nabyło biblioteki video WCW, wybrane kontrakty z wrestlerami i tytuły, wraz z resztą majątku. Część wrestlerów z WCW dołączyło do WWF rozpoczynając „The Invasion”, tworząc ugrupowanie The Alliance, wycofując się z reprezentowania nazwy WCW. WCW Championship (którego nazwa została zmieniona na proste „World Championship”) zostało zunifikowane wraz z WWF Championship 9 grudnia 2001WCW World Champion – Chris Jericho at WWE.com.. Na owej gali, Chris Jericho pokonał The Rocka i Steve’a Austina zdobywając (WCW) World Championship i WWF Championship kolejno. Jericho, uznawany przez WWE jako ostatniego WCW World Championa, nosił przy sobie pas Big Gold (reprezentujący „World Championship”) i pas WWF (reprezentujący WWF Championship) jako jeden pojedynczy tytuł pod nazwą Undisputed Championship. WWF postanowiło zamienić oba pasy na jeden tuż po zdobyciu tytułu przez Triple H’a w 2002The complex history of WWE’s era of unification. WWE.com (2012-09-12). Retrieved on 2013-09-05..
Wprowadzenie World Heavyweight Championship W 2001 po tym, jak Team WWF pokonało Team Alliance (WCW/ECW) na tegorocznym Survivor Series, członkowie The Alliance zostali dołączeni do WWF. Aktywne były dwa tytuły światowe, gdzie The Rock posiadał (WCW) World Championship, zaś Steve Austin miał WWF Championship. Zostało ogłoszone, że następnym PPV po Survivor Series w tym roku będzie WWF Vengeance, którego sloganem było „One Undisputed Champion”. Ogłoszono, że na gali pojawią się trzy mecze unifikacyjne tytuły WCW i WWF. Kurt Angle miał zmierzyć się z Austinem o WWF Championship, zaś Chris Jericho z The Rockiem o (WCW) World Championship. Austin pokonał Angle’a i utrzymał WWF Championship i Jericho pokonał The Rocka i został nowym (WCW) World Championem. W walce wieczoru, Jericho zmierzył się z Austinem i wygrał pojedynek, unifikując tytuły mistrzowskie WCW i WWF. Jericho posiadał Undisputed Championship przez cztery miesiące, lecz stracił go na rzecz Triple H’a na WrestleManii X8. Ric Flair zaprezentował i wręczył nowy pas Undisputed WWF Championship Triple H’owi na pierwszym Raw po drafcie. Triple H posiadał tytuł przez miesiąc – stracił go na rzecz Hulka Hogana na Backlash. Wiele innych wrestlerów było w posiadaniu w późniejszym okresem; gwiazdy takie jak The Undertaker były przenoszone na dwa główne programy, Raw i SmackDown, przypisując tytuły i ważniejsze osoby dla danego brandu. Było to znane jako Brand Extension (poszerzenie brandów).
W maju 2002, WWF zmieniło nazwę na World Wrestling Entertainment (WWE) i tytuł również zmienił nazwę, na Undisputed WWE Championship. Po owych zmianach, tytuł nie był przypisany dla żadnego z brandów i członek RAW i SmackDown mógł walczyć o mistrzostwo. Generalnym menadżerom Raw i SmackDown, Ericowi Bischoffowi i Stephanie McMahon ten pomysł się nie podobał, dlatego Stephanie McMahon zakontraktowała ówczesnego mistrza Brocka Lesnara do brandu SmackDown, pozostawiając brand Raw bez tytułu mistrzowskiego. 2 września, Eric Bischoff zaprezentował World Heavyweight Championship, a jego pasem był wcześniej znany WCW World Championship. Tuż po tym, nazwa Undisputed WWE Championship została zmieniona na WWE Championship.
W lipcu 2011, CM Punk brał udział w storyline, gdzie oznajmił, iż odejdzie z WWE wraz z WWE Championshipem kiedy to jego kontrakt wygaśnie 17 lipca 2011 (data gali PPV Money in the Bank). Na gali, Punk pokonał Johna Cenę i zdobył tytuł, opuszczając federację z pasem mistrzowskim (co nie miało oczywiście miejsca, gdyż był to tylko storyline). Następnego dnia na Raw, Vince McMahon natychmiastowo zwakował tytuł, a 25 lipca na Raw, Rey Mysterio zwyciężył w 8-osobowym turnieju pokonując The Miza w finale i zdobył WWE Championship, lecz tej samej nocy stracił go na rzecz Ceny, którego było to rekordowe dziewiąte posiadanie tytułu. Jednakże po wygranej Ceny, Punk powrócił do WWE z jego pasem mistrzowskim, przez co w federacji figurowało dwóch WWE Championów. Na gali SummerSlam, Punk pokonał Cenę i ostatecznie został niekwestionowanym posiadaczem tytułu.
Reunifikacja tytułów i drugi podział na brandy Po zakończeniu pierwszego podziału brandów w 2011, WWE Champion i World Heavyweight Champion mogli pojawiać się na tygodniówkach Raw i SmackDown. Po Survivor Series w 2013, World Heavyweight Champion John Cena wyzwał WWE Championa Randy’ego Ortona do walki o wyłonienie niekwestionowanego mistrza. 15 grudnia 2013 na TLC: Tables, Ladders and Chairs, Orton pokonał Cenę w TLC matchu i zunifikował oba tytuły, wskutek czego nazwa WWE Championship została zmieniona na WWE World Heavyweight Championship. Zunifikowany tytuł kontynuował historię WWE Championship, zaś World Heavyweight Championship stał się oficjalnie nieaktywny.
27 czerwca 2016 podczas odcinka tygodniówki Raw, nazwę mistrzostwa zmieniono ponownie na WWE Championship; nazwa pozostała oficjalna przez niecały miesiąc, gdyż w lipcu 2016 ponownie zmieniono nazwę, tym razem na WWE World Championship. Z powodu przywrócenia podziału WWE na brandy, WWE Champion Dean Ambrose został przeniesiony do rosteru SmackDown. Podczas gali Battleground obronił mistrzostwo w walce z Sethem Rollinsem i Romanem Reingnsem, tym samym pozostawiając przynależność tytułu do brandu SmackDown. 25 lipca podczas odcinka Raw utworzono WWE Universal Championship jako odpowiednik WWE World Championship dla członków rosteru Raw. 10 grudnia 2016 po raz kolejny skrócono nazwę mistrzostwa do WWE Championship.
Unifikacja z WWE Universal Championship (2022–2024) Pod koniec stycznia 2022, zwycięzca męskiego Royal Rumble matchu Brock Lesnar wybrał panującego Universal Championa Romana Reignsa, jako swojego przeciwnika na przysługujące mu starcie na WrestleManię 38. Na gali Elimination Chamber Lesnar zdołał odzyskać WWE Championship od Bobby’ego Lashleya, pokonując jeszcze czterech innych pretendentów, w tym Austina Theory’ego, Setha "Freakin" Rollinsa, Riddle’a oraz AJ Stylesa, co uczyniło z walki na WrestleManii Winner Takes All match o WWE Championship i Universal Championship, która została dalej określona jako walka unifikacyjna. Na gali Reigns zdołał zwyciężyć Lesnara, zdobywając oba tytuły i stając się rozpoznawanym jako Undisputed WWE Universal Champion. WWE zaliczyło walkę jako walka unifikacyjna obu mistrzostw; jednak oba tytuły pozostały niezależnie aktywne, a Reigns został podwójnym mistrzem. 24 kwietnia 2023 na odcinku Raw, WWE Chief Content Officer Triple H ogłosił, że niezależnie od tego, do jakiego brandu Reigns zostanie powołany w drafcie WWE 2023, on i jego niekwestionowane mistrzostwo staną się wyłączni dla tego brandu. Następnie Triple H ujawnił nowy World Heavyweight Championship dla przeciwnego brandu jako odpowiednik Undisputed Championship Reignsa, które wygrał Seth "Freakin" Rollins na Night of Champions. Gdy Reigns został powołany na SmackDown, World Heavyweight Championship stał się ekskluzywny dla Raw.
2 czerwca 2023 roku na odcinku SmackDown, Triple H wręczył Reignsowi nowy, pojedynczy pas mistrzowski do reprezentowania Undisputed WWE Universal Championship. Pośród zamieszania w rodowodzie, Fightful poinformowało, że WWE potwierdziło im, że te dwa mistrzostwa są w rzeczywistości oddzielnymi rodowodami, reprezentowanymi przez jeden pas. Zostało to również reprezentowane na WWE.com, gdzie zarówno Reigns, jak i Cody Rhodes, który pokonał Reignsa na WrestleManii XL, zostali pokazani jako mistrzowie obu indywidualnych tytułów, a nie połączonego Undisputed WWE Universal Championship. Jednak po tym, jak Rhodes pokonał Reignsa, nazwa Universal nie była już używana. W następnym roku, po tym jak John Cena pokonał Rhodesa na WrestleManii 41, linia Universal Championship została zmieniona i Reigns został uznany za ostatniego mistrza.
Przynależność mistrzostwa mały|upright|prawo|Dwukrotny mistrz CM Punk – pokazany z wersją „spinner” tytułu, który był używany od 2005 do 2013