Dziewięciozgłoskowiec – forma wierszowa złożona z dziewięciu sylab.
W wersyfikacji polskiej najczęściej pojawia się jako wers w wierszu sylabicznym, zwykle trzyakcentowy, bezśredniówkowy lub dzielony (np. 5 + 4). Często występuje także w sylabotonikach (np. w trypodii amfibrachicznej) oraz w wierszach różnowersowych. Może również stanowić jeden z członów rozbudowanego wersu sylabicznego (np. 9 + 6)Stanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 81..
Gdy mi się wszystko koło mroczy, Gdy się powszednim trudem znużę — Wtedy mi patrzeć daj w swe oczy, W swe oczy czarne, ciche, duże... Lucjan Rydel, Hania
Dziewięciozgłoskowiec ze średniówką po sylabie piątej, w naturalny sposób jambiczny, jest jednym z najpopularniejszych formatów wiersza w literaturze współczesnejWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego, Kraków 2003, s. 102-103..
Przypisy
Kategoria:Wiersz