Romuald Wołk (ur. 1920, zm. 16 grudnia 2011, Warszawa) – polski inżynier i projektant, dydaktyk Politechniki Warszawskiej i Łódzkiej, specjalista w dziedzinie normowania pracy, technologii budowy maszyn i organizacji produkcji.
Życiorys Ukończył Państwowe Gimnazjum im. T. Reytana w Warszawie (1938). W 1938 r. rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej. Jego edukację przerwał wybuch wojny. W latach 1940–1942 dokończył naukę w Wyższej Szkole Budowy Maszyn im. Rotwanda i Wawelberga. Po otrzymaniu dyplomu inżyniera pracował jako szef kontroli technicznej w Fabryce Motorów „Perkun” w Warszawie. Po wojnie rozpoczął pracę w Grupach Operacyjnych Resortu Gospodarki PKWN. Do jego obowiązków należało zabezpieczanie i organizowanie produkcji w odzyskanych z rąk okupanta zakładach przemysłowych. W 1947 r. podjął pracę naukową na Politechnice Łódzkiej. Równolegle pracował na stanowisku głównego inżyniera w Wytwórni Sprzętu Mechanicznego nr 4 w Łodzi (1947–1949). W latach 1949–1954 jako główny projektant technologiczny w Biurze Projektowym Przemysłu Maszynowego PROZAMET. W 1961 otrzymał tytuł doktora nauk technicznych Politechniki Łódzkiej. Tematem pracy była „Analiza kryteriów i metod opracowywania normatywów czasu”. W 1963 roku, po powrocie do Warszawy, pracował w Instytucie Pracy jako kierownik Zakładu Organizacji i Wydajności Pracy. Za osiągnięcia naukowe dotyczące normowania pracy otrzymał w tym Instytucie stanowisko docenta. Równocześnie podjął też pracę dydaktyczną w Politechnice Warszawskiej na Wydziale Mechanicznym Technologicznym. Od 1966 do 1982 r. współpracował z Instytutem Obróbki Skrawaniem w Krakowie. W 1980 r. opracował „Metodykę doboru warunków skrawania w obróbce wielonarzędziowej”. W 1972 r. rozpoczął pracę w Instytucie Organizacji Zarządzania i Doskonalenia Kadr. Zajmował się także symulacyjnym modelowaniem systemów organizacyjnych, opracował m.in. serię symulacyjnych gier kierowniczych: GRAJ-SIL, GRAPLAN, GRAFES, GRAFES-2, GRAFES-3, GRAFES-4 (gra ta dostosowana była do zasad obowiązujących w ówczesnej reformie gospodarczej), GRAEXPORT.
Od 1990 na emeryturze. Zmarł 16 grudnia 2011 w Warszawie, został pochowany na cmentarzu w Rembertowie.
Stanowiska 1942 – szef kontroli technicznej w Fabryce Motorów „Perkun”, Warszawa po 1944 – pracownik w Grupach Operacyjnych Resortu Gospodarki PKWN 1947–1949 – główny inżynier w Wytwórni Sprzętu Mechanicznego nr 4 w Łodzi 1947–1963 – pracownik Politechniki Łódzkiej 1949–1954 – główny projektant technologiczny w Biurze Projektowym Przemysłu Maszynowego PROZAMET w Łodzi 1963 – kierownik Zakładu Organizacji i Wydajności Pracy w Instytucie Pracy, Warszawa 1963 – wykładowca Politechniki Warszawskiej 1966–1982 – pracownik Instytutu Obróbki Skrawaniem w Krakowie 1972 – pracownik Instytutu Organizacji Zarządzania i Doskonalenia Kadr
Publikacje Publikował artykuły w takich czasopismach, jak: „Mechanik”, „Przegląd Mechaniczny”, „Ekonomika i Organizacja Pracy”.
Pozycje książkowe Planowanie zużycia narzędzi, 1953 Techniczne normowanie czasów obróbki. Cz. I. Podstawowe zasady normowania, 1960 Techniczne normowanie czasów obróbki. Cz. II. Normowanie obróbki skrawaniem, 1961 Normowanie czasu pracy na obrabiarkach do obróbki skrawaniem, 1967 Wybrane zagadnienia statystyki matematycznej dla potrzeb normowania pracy, PTE Katowice, 1968
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci i uczniowie szkoły imienia Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Absolwenci uczelni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu w Rembertowie Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Łódzkiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 2011