mały|Grób Michała Terleckiego na cmentarzu Powązkowskim Michał Terlecki (ur. 2 października 1881, zm. 21 sierpnia 1965) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 2 października 1881. Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. W 1920, w czasie wojny z bolszewikami pełnił służbę w Oddziale II Naczelnego Dowództwa WP na stanowisku szefa Wydziału V Defensywy Sekcji II – Biura Wywiadowczego. Od 22 czerwca 1920, po przeprowadzonej reorganizacji Oddziału II ND WP, kierował pracami Sekcji VII Defensywy podległej bezpośrednio szefowi oddziału.
1 czerwca 1921, w stopniu majora, nadal pełnił służbę w Oddziale II ND WP, a jego oddziałem macierzystym był 70 pułk piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 62. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 70 pp w Jarocinie. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 38. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie pełnił obowiązki dowódcy batalionu sztabowego 70 pp. W 1925 został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.
Z dniem 1 listopada 1925 został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1925/27. Z dniem 28 października 1927, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z rówwnoczesnym przydziałem do Oddziału IV Sztabu Generalnego. Z dniem 31 października 1929 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako oficer stan spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
W latach 30. sprawował stanowisko naczelnika Wydziału Wojskowego w Urzędzie Wojewódzkim Warszawskim.
Jego żoną była Maria (zm. 23 czerwca 1965). Michał Terlecki zmarł 21 sierpnia 1965Kierownictwo PPR i PZPR wobec wojska 1944-1956, Instytut Studiów Politycznych (Polska Akademia Nauk), 2003, s. 177.. Oboje zostali pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 88-2-4).
W opinii Andrzeja Pepłońskiego pułkownik Michał Terlecki był jednym z siedmiu oficerów, którzy wybitnie przyczynili się do rozwoju i sukcesów Oddziału II, w pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości.
Ordery i odznaczenie Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 sierpnia 1938
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie wywiadu i kontrwywiadu II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Urzędnicy urzędów wojewódzkich II Rzeczypospolitej Kategoria:Wojskowi związani z Warszawą Kategoria:Zastępcy dowódcy 70 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zmarli w 1965