August Gailit (ur. 9 stycznia 1891 w Kuiksilla, zm. 5 listopada 1960 w Örebro) – estoński pisarz, prozaik, dziennikarz członek grupy literackiej Siuru. Jego najpopularniejszym utworem jest powieść Dziwny świat Tomasza Nipernaadiego, za którą otrzymał Estońską Nagrodę Państwową.
Życiorys Był synem cieśli. Wychowywał się w Laatre (obecnie Tölliste). Wykształcenie zdobywał w szkole parafialnej w Valga (1899-1905), szkole miejskiej w Dorpacie (1905-1907) oraz (przez krótki okres) na uniwersytecie w Rydze. Od 1911 roku parał się dziennikarstwem (m.in. w czasopismach "Tallina Teataja" i "Postimees"). W 1917 roku został członkiem nowej, awangardowej grupy literackiej Siuru, zainicjowanej przez Friedeberta Tuglasa; grupa działała do 1920.
Od 1922 mieszkał zagranicą (Włochy, Niemcy, Francja). W 1924 roku wrócił do Tartu, gdzie kontynuował karierę dziennikarza. W 1932 objął stanowisko dyrektora teatru Vanemuine. W 1934 przeprowadził się Tallinna, gdzie zarabiał już na życie jako pisarz.
We wrześniu 1944 Gailit wraz z żoną i córką, zabierając ze sobą wyłącznie jedną walizkę, zbiegł z Estonii do Szwecji w ucieczce przed władzą sowiecką. Emigracja stała się od tego czasu ważnym elementem twórczości pisarza.
Życie prywatne W 1932 ożenił się z Elvi Vaher-Nander, śpiewaczką operową. W 1933 parze urodziła się córka Aili Viktooria.
Gailit był człowiekiem wielkiego osobistego uroku i błyskotliwym rozmówcą. Lubił ubierać się elegancko – nosił monokl, laskę, kapelusz. Był popularny na salonach, dyktował nowe mody. thumb|alt=Kolorowa reprodukcja bogato zdobionej okładki książki. Po obu stronach okładki cztery równoległe pionowe pasy stylizowane na motyw roślinny. Pomiędzy nimi na górze strony kartusz z abstrakcyjnym wzorem roślinnym, poniżej kartusz z tytułem i nazwiskiem autora, pod nimi na białym tle narysowany pojedynczy kwiat w kolorze granatowym, poniżej słowa "Kirjastus Varrak", pod nimi kartusz z abstrakcyjnym wzorem.|Okładka powieści „Muinasmaa” wydanej w 1918 roku
Twórczość Karuzela Szatana (org. Saatana karussell, powieść, 1917) Kraina czarów (org. Muinasmaa ,1918) Klauni i fauny (org. Klounid ja faunid, 1919) Błędni rycerze/Krzyżowcy (org. Rändavad rüütlid, zbiór opowiadań, 1919) Śmierć Augusta Gailita (org. August Gailiti surmi,1919) Czerwona śmierć (org. Purpurne surm, powieść 1924) Idiota (org. Idioot, zbiór dwóch opowiadań, 1924) Dziwny świat Tomasza Nipernaadiego (org. Toomas Nipernaadi, powieść, 1928) Ojczyzna ojców (org. Isade maa, powieść, 1935) Twarde morze (org. Karge meri, powieść, 1938) Ekke Moor (powieść, 1940) Płonące serce (org. Leegitsev Süda, powieść, 1945) Poprzez wzburzone morze (org. Üle rahutu vee, powieść, 1951) Pamiętasz miła? (org. Kas mäletad, mu arm?, proza w trzech tomach, 1951-1959)
Adaptacje Twórczość Gailita była kilkakrotnie ekranizowana – w 1981 roku zekranizowano powieść Twarde morze, opowiadającą o życiu łowców fok w nadbałtyckiej wiosce. Reżyserem filmu był Arvo Kruusement, natomiast dwa lata później nakręcono film na podstawie Dziwnego świata Tomasza Nipernaadiego; reżyserem był Kalio Kiisk.
Przypisy
Kategoria:Estońscy prozaicy Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1960