Johannes Semper (ur. 22 marca 1892 w Tuhalaane, zm. 21 lutego 1970 w Tallinie) – estoński pisarz, badacz literatury, polityk, tłumacz. Autor tekstu do Hymnu Estońskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.
Życiorys Urodził się 22 marca 1892 w Tuhalaane. Jego ojcem był nauczyciel. Ukończył germanistykę i romanistykę na uniwersytecie w Petersburgu. Od 1911 do 1917 związany był z ruchem literackim Młoda Estonia. W latach 1914–1915 pełnił funkcję nauczyciela w gimnazjum w Parnawie. W 1915 studiował architekturę w Rydze. Od 1917 do 1920 związany był z grupą literacką Siuru, a następnie, od 1921 do 1922 – Tarapita. W następnych latach przebywał w Rosji, Berlinie i Paryżu. Następnie studiował literaturę na uniwersytecie w Tartu. Studia ukończył w 1928. Od 1930 do 1940 był redaktorem pisma "Looming".
Po aneksji Estonii przez Związek Radziecki w 1940, Semper stał się członkiem sowieckiego rządu, pełniąc funkcję ministra edukacji w latach 1940-1941. W latach 1944–1946 pełnił funkcję prezesa Związku Pisarzy Estońskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Był autorem słów do hymnu Estońskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Otrzymał Order Białej Gwiazdy V klasy (1940), Order Lenina (1962) oraz został Ludowym Pisarzem Estońskiej SRR w 1964 rokuJohannes Semper.
W latach 50. Semper padł ofiarą represji, jakie spotykały środowisko literackie. Oskarżany był o bycie wrogiem ludu i literatury sowieckiej oraz o burżuazyjny formalizm; w wyniku tych oskarżeń hymn Estońskiej SRR można było od tego momentu wykonywać wyłącznie w wersji instrumentalnej, bez tekstu.
Wybrana twórczość Poezja Pierrot (1917) Ślady na piasku (1919) Rytmy z morskiego brzegu (1922) Pięcioma zmysłami (1926) Słońce w rynsztoku (1930) Wietrzne koło (1936)
Proza Chiński łańcuch (zbiór opowiadań, 1919) Przęsła mostowe (zbiór opowiadań, 1927) Eleonora (zbiór opowiadań, 1927) Zazdrość (powieść, 1936) Kamień na kamieniu (powieść, 1939) Czerwone goździki (powieść, 1955)
Inne Ponadto Semper był też autorem książek reportażowych (m.in. Wzdłuż i wszerz po Europie, 1936, Pod krzyżem Południa, 1937) i dramatów (m.in. Przełom, 1944). Napisał też zbiór esejów Analiza wątków ludowych pieśni ludowych w Kalevipoegu (1924) oraz przekładał literaturę obcą, w tym m.in. Dantego, Boccacia i Victora Hugo.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Tartu Kategoria:Estońscy pisarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Białej Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1970