Ludwik Antoni Stankiewicz (ur. 8 października 1908 w Krakowie, zm. 3 stycznia 1956 w Londynie) – podpułkownik dyplomowany broni pancernych Polskich Sił Zbrojnych, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 8 lub 18 października 1908Datę dzienną urodzenia 8 października podał Internetowy Polski Słownik Biograficzny, a datę 18 października wskazał Rocznik Oficerski 1932., jako syn Bronisława i Heleny z Lachów. Zdał maturę w V Państwowym Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego w Krakowie w 1926. W tym samym roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Po Szkole Oficerskiej Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej do połowy 1929 awansowany na podporucznika piechoty został przydzielony do 27 pułku piechoty w garnizonie Częstochowa i w tej jednostce służył w kolejnych latach (1932). Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. Odbył kurs w Centralnej Szkole Czołgów i Samochodów w Warszawie. Od marca 1934 służył w 3 batalionie czołgów i samochodów pancernych w Warszawie na stanowisku dowódcy plutonu i jako oficer-instruktor. Odbył XVIII Kurs Normalny w Wyższej Szkole Wojennej od 1937 do 1939 uzyskując tytuł oficera dyplomowanego w stopniu kapitana broni pancernych po awansie z 19 marca 1938. mały|Generał Stanisław Maczek i major Ludwik Stankiewicz na fotografii Mariana Walentynowicza, sierpień 1944 W obliczu zagrożenia konfliktem zbrojnym w okresie mobilizacji w sierpniu 1939 został przydzielony do sztabu 10 Brygady Kawalerii służąc jako oficer operacyjny. Po wybuchu II wojny światowej brał udział w walkach kampanii wrześniowej. Po klęsce Polski przedostał się na Węgry, a następnie do Francji. Został oficerem operacyjnym w odtworzonej 10 Brygadzie Kawalerii Pancernej we Francji. W 1940 brał udział w walkach kampanii francuskiej. Po upadku Francji ewakuował się przez Hiszpanię i Portugalię do Wielkiej Brytanii. W okresie od sierpnia do grudnia 1940 pełnił funkcję dowódcy 10 szwadronu przeciwpancernego. W Wielkiej Brytanii został oficerem operacyjnym 10 Brygady Kawalerii Pancernej. Od grudnia 1940 do sierpnia 1941 tymczasowo służył w Oddziale III Sztabu Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych jako wykładowca taktyki broni pancernej podczas I kursu Wyższej Szkoły Wojennej. W czasie od lutego 1942 do lipca 1943 pełnił funkcję oficera operacyjnego w 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka. Został awansowany do stopnia majora dyplomowanego broni pancernej od 1 stycznia 1943. Kształcił się w brytyjskich i amerykańskich szkołach od 1943 do 1944. 19 lipca 1944 został szefem sztabu 1 Dywizji Pancernej (jego poprzednikiem był zmarły wówczas płk dypl. Jerzy Levittoux). Brał udział w działaniach wojennych dywizji podczas walk na froncie zachodnim: w Normandii, a następnie w Belgii, Holandii i Niemczech. Został awansowany do stopnia podpułkownika 7 września 1944.

Po kapitulacji III Rzeszy do 27 września 1945 pozostawał szefem sztabu dywizji. Sprawował stanowisko dowódcy 10 pułku dragonów (według różnych źródeł od 4 października 1945 do 20 grudnia 1946 lub od 8 września 1945 do 1 lipca 1946). Następnie ponownie był szefem sztabu macierzystej dywizji do 10 czerwca 1947. Był współautorem publikacji pt. 1. Dywizja Pancerna w walce z 1947. W czasie od kwietnia do września 1947 służył w Polskim Dowództwie Likwidacyjnym w Niemczech jako szef sztabu oraz II pomocnik dowódcy. Przeniesiony do Wielkiej Brytanii służył w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia od września 1947 do września 1949, w tym jako szef sztabu 5 Grupy Dywizji do stycznia 1949, następnie w Kwaterze Głównej Zgrupowania PKPR w Zachodnim Okręgu Wojskowym. 1 października 1949 został starszym pomocnikiem w Polskiej Sekcji Łącznikowej przy brytyjskim War Office do spraw likwidacji PKPR. Z dniem 30 czerwca 1950 został zdemobilizowany.

Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Został zatrudniony w przedsiębiorstwie V. and F. Monaco Motors. Działał w Zawiązku Sztabu Głównego Wojska Polskiego na uchodźstwie. Funkcjonował na rzecz planowania przyszłej Armii Wyzwolenia. Zaangażował się w działalność kombatancką w ramach Koła 10 Pułku Dragonów.

Zmarł 3 stycznia 1956 w Londynie. Został pochowany na Cmentarzu Brompton w Londynie.

Jego żoną została w 1935 Julia z Urbanowiczów (1908–), a bratem był Wacław Stankiewicz (1906–1991), sędzia, podczas wojny także oficer 1 Dywizji Pancernej w stopniu podporucznika.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (za kampanię francuską 1940) Krzyż Walecznych (dwukrotnie: po raz pierwszy za kampanię wrześniową 1939, po raz drugi za kampanię 1944–1945) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Kawaler Orderu Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny z palmą (Francja) Krzyż Wojenny (Francja) Oficer Orderu Korony z palmą (Belgia) Krzyż Wojenny z palmą (Belgia) Oficer Orderu van Oranje (Holandia) Order Wybitnej Służby (Wielka Brytania)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Działacze środowisk kombatanckich Kategoria:Kapitanowie broni pancernych II Rzeczypospolitej Kategoria:Londyńska Polonia Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami Kategoria:Oficerowie 3 Batalionu Pancernego Kategoria:Oficerowie dowództwa 1 Dywizji Pancernej (PSZ) Kategoria:Oficerowie dowództwa 10 Brygady Kawalerii Pancernej (PSZ) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Brompton w Londynie Kategoria:Podpułkownicy broni pancernych Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojennym (Belgia) Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony (Belgia) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Oranje-Nassau Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wybitnej Służby Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Falaise 1944 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1956 Kategoria:Żołnierze Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej