Kalendarium historii Chińskiej Republiki Ludowej – uporządkowany chronologicznie, począwszy od czasów najdawniejszych aż do współczesności, wykaz dat i wydarzeń z historii Chińskiej Republiki Ludowej.
Czasy przed powstaniem ChRL 1921 – powstała Komunistyczna Partia Chin (KPCh) 1927–maj 1950 – wojna domowa pomiędzy Kuomintangem a KPCh sierpień 1945 – japońskie wojska wycofały się z Chin
Rządy Mao Zedonga 1 października 1949 – Mao Zedong proklamował Chińską Republikę Ludową po wygranej przez jego zwolenników wojnie domowej 1950 – chińska armia wkroczyła do Tybetu. W tym samym roku Chińska Republika Ludowa udzieliła wsparcia Korei Północnej i wysłała swoje wojska na wojnę koreańską 1950 – Chiny podpisały Traktat Przyjaźni, Przymierza i Obustronnej Pomocy z ZSRR 1950–1952 – przeprowadzono reformę rolną w wyniku której pośród 300 milionów chłopów rozdzielono 47 milionów hektarów ziemi, znacjonalizowano głównie wartość zagraniczną, własność miejscowej burżuazji pozostała prywatna przełom 1953 i 1954 – opracowano założenia tzw. okresu przejściowego od kapitalizmu do socjalizmu w ramach której założono, że w przeciągu 15-18 lat przeprowadzi się industrializację, kolektywizację i nacjonalizację 1954 – wprowadzano konstytucję 1955 – Mao Zedong ogłosił, że okres przejściowy zostanie gwałtownie skrócony 1955–1956 – skolektywizowano rolnictwo oraz znacjonalizowano pozostałe sektory gospodarki przełom 1959 i 1960 – rozłam radziecko-chiński w wyniku którego Chiny popadły w długoletni konflikt z blokiem wschodnim 1959 – Mao Zedong zrezygnował z funkcji przewodniczącego KPCh – jego miejsce zajął Liu Shaoqi 1961 – zwołano plenum Komitetu Centralnego KPCh, na którym anulowano większość reform gospodarczych Mao 1962 – wojna chińsko-indyjska podczas którego Chiny zajęły Kaszmir 1965 – premier Zhou Enlai bezskutecznie usiłował przeprowadzić reformy gospodarcze w Chinach 1966 – zwolennicy frakcji Mao w rządzie ogłosili rewolucję kulturalną w ramach której politykę regulacji potępiono a jej zwolenników odsunięto z rządu 1966 – Lin Biao został ogłoszony następcą Mao Zedonga 1968 – zlikwidowano hunwejbinów – komunistyczną organizację młodzieżową 1969 – konflikt nad Ussuri w trakcie którego Chiny starły się z wojskiem ZSRR 1969 – w niewyjaśnionych okolicznościach zmarł Liu Shaoqi 1971 – Chińska Republika Ludowa została członkiem ONZ, odsuwając tym samym Republikę Chińską (Tajwan) od reprezentowania tego obszaru 1971 – rząd ChRL przeprowadził nieudane odejście od rewolucji kulturalnej 1971 – w katastrofie lotniczej nad Mongolią zginął Lin Biao luty 1972 – Richard Nixon jako pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych przybył do Chin – podczas wizyty zniósł embargo na handel z tym państwem 1974 – członkiem Biura Politycznego Komitetu Centralnego został Deng Xiaoping 1975 – wprowadzenie nowej konstytucji 1975 – Zhou Enlai po raz drugi bezskutecznie usiłował przeprowadzić reformy gospodarcze w Chinach 8 stycznia 1976 – zmarł Zhou Enlai lipiec 1976 – północne Chiny nawiedziło silne trzęsienie ziemi w wyniku którego zginęło ćwierć miliona ludzi 9 września 1976 – zmarł Mao Zedong – nowym przewodniczącym KPCh został Hua Guofeng
Historia najnowsza październik 1976 – od władzy odsunięto „bandę czworga” 1976–1977 – Hua Guofeng przeprowadził czystki polityczne grudzień 1978 – odbył się III Zjazd Komitetu Centralnego KPCh na którym uchwalono pierwsze reformy gospodarcze 1978 – potępiono rewolucję kulturalną marzec 1979 – Deng Xiaoping przedstawił cztery zasady postępowania mające obowiązywać wszystkich mieszkańców Chin (socjalistyczna droga Chin, dyktatura proletariatu, kierownicza rola komunistycznej partii i ideologia marksizmu-leninizmu-maoizmu) 1979 – powstały pierwsze specjalne strefy ekonomiczne 1979 – Waszyngton nawiązał pełne stosunki dyplomatyczne z Chinami 1980 – przestał obowiązywać Traktat Przyjaźni, Przymierza i Obustronnej Pomocy z ZSRR 1980–81 – od władzy odsunięto Hua Guofenga, jego stanowiska objęli opowiadający się za reformami Zhao Ziyang i Hu Yaobang (przewodniczący KC i następnie sekretarz generalny KC) 1982 – wprowadzono nową konstytucję 1982 – na XII Zjeździe Komitetu Centralnego KPCh przyjęto program zmiany struktury chińskiej prowincji 1984 – rząd chiński zezwolił krajom zachodnim na inwestowanie w wyznaczonych czternastu miastach 1984 – rozpoczęto prywatyzację przemysłu 1987 – na skutek wewnętrznych walk o władzę odsunięto Hu Yaobanga, sekretarzem generalnym KC został Zhao Ziyang – Zhao Ziyang zaostrzył cenzurę oraz opowiedział się przeciwko reformom gospodarczym 25 marca 1988 – premierem został Li Peng 15 kwietnia 1989 – zmarł Hu Yaobang – w wyniku jego śmierci wybuchły protesty na placu Tian’anmen 26 kwietnia 1989 – „Renmin Ribao” (centralny partyjny organ prasowy) opublikował artykuł potępiający strajkujących studentów 4 maja 1989 – przewodniczący Federacji Pekińskich Studentów, Ujgur Wu’er Kaixi, odczytał na placu „manifest Nowego Ruchu 4 Maja” (manifest nawiązywał do studenckiego Ruchu 4 Maja z 1919 roku) 20 maja 1989 – w Pekinie wprowadzono stan wyjątkowy 3-7 czerwca 1989 – chińska armia krwawo stłumiła protesty na placu Tian’anmen (główne działania 4 czerwca) 1989 – władzę w KPCh objął Jiang Zemin 1990 – zdelegalizowano Front na Rzecz Demokracji 1993 – przewodniczącym ChRL został Jiang Zemin 1996 – chińska marynarka wojenna przeprowadziła manewry na Morzu Południowochińskim, nieopodal Tajwanu 1 lipca 1997 – Hongkong włączono w skład Chin 17 marca 1998 – Li Peng utracił funkcję premiera – jego następcą został Zhu Rongji maj 1999 – Jiang Zemin ostro potępił przypadkowe zbombardowanie ambasady chińskiej w Belgradzie przez amerykańskie wojska 1999 – Makau włączono w skład Chin od 1999 – wybuchł kryzys pomiędzy rządem chińskim a wyznawcami Falun Gong (liczącego ok. 70 mln wiernych) 2001 – w pobliżu wyspy Hajnan doszło do zderzenia dwóch samolotów wojskowych: amerykańskiego i chińskiego; w wyniku zderzenia zginął chiński pilot, którego ogłoszono bohaterem narodowym; incydent wywołał liczne protesty antyamerykańskie w Chinach, zaś władzę obu państw wzajemnie oskarżały się o spowodowanie katastrofy 2002 – podczas XVI Zjazdu KPCh nowym sekretarzem generalnym KPCh został Hu Jintao 2003 – Hu Jintao objął stanowisko przewodniczącego ChRL – nowym premierem został Wen Jiabao, zaś przewodniczącym parlamentu Wu Bangguo 2005 – Chiny zagroziły Tajwanowi interwencją wojskową, gdyby wyspa ogłosiła niepodległość 2006 – dzięki bardzo szybkiemu rozwojowi gospodarczemu ChRL stały się trzecią gospodarką świata 2006 – znowelizowano konstytucję 8–24 sierpnia 2008 – w Pekinie odbyły się XXIX Letnie Igrzyska Olimpijskie marzec 2010 – chińska armia krwawo stłumiła protesty w Lhasie 2012 – podczas XVII Zjazdu KPCh wybrano na sekretarza generalnego KPCh Xi Jinpinga 2013 – Xi Jinping objął stanowisko przewodniczącego ChRL – nowym premierem został Li Keqiang 2020 – Pandemia COVID-19 w Chinach
Przypisy
Chińska Republika Ludowa