Jakub Maurycy Apolinary WiktorW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Jacob Wiktor”. W piśmiennictwie z XIX wieku imię było zapisywane w formie „Jakób”. herbu Brochwicz (ur. 1814, zm. 10 lipca 1887 w Karlsbadzie) – polski ziemianin, właściciel dóbr, działacz gospodarczy i społeczny.

Życiorys thumb|240px|Budynek dworski w Woli Sękowej thumb|240px|Grobowiec Wiktorów w Zarszynie Jakub Maurycy Apolinary Wiktor urodził się w 1814. Był synem Euzebiusza Tomasza Wiktora z Wróblika herbu Brochwicz (1785-, członek Stanów Galicyjskich) i Joanny z domu Grodzickiej herbu Łada. Jego rodzeństwem byli: Jan (1812–1877), Aniela (1816-1877, właścicielka dóbr Niebocko, dwukrotnie zamężna pod nazwiskiem Kraińska), Józef (1817-1854, właściciel dóbr Wojkówka).

W 1845 Jakub i Józef Wiktorowie przejęli majątek dworski w Woli Sękowej (wieś była także określana jako (Wola) Senkowa i Wola Seńkowa). W kolejnych latach Jakub Wiktor władał majątkiem. W połowie XIX wieku był właścicielem posiadłości tabularnej Senkowa, Wola Jaworowa, Zaliw. Posiadał też połowę wsi Nagórzany i Nowotaniec. Na podstawie darowizny z 11 listopada 1884 dwór w Woli Sękowej przejął Władysław Jan Wiktor i posiadał go w późniejszym czasieAlojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405..

Był wybierany do Rady c. k. powiatu sanockiego jako reprezentant grupy większych posiadłości: w 1867 (pełnił funkcję prezesa wydziału), w 1870 (ponownie wybrany prezesem wydziału)Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 353.. Na początku maja 1870 w jego miejsce w Radzie jako przedstawiciel większych posiadłości został wybrany Stanisław Bieliński.

Był członkiem Stanów Galicyjskich. Był uprawniony o wyboru posłów na Sejm Krajowy Galicji: w 1870 jako posiadacz dóbr tabularnych Wola Sękowa i Wola Jaworowa (analogicznie jego brat Jan jako posiadacz majątków Długie, Posada Zarszyńska i Zarszyn), w 1884 jako posiadacz tabularnej własności Nowotaniec (część), Wola Jaworowa, Wola Seńkowa. Pełnił funkcję kuratora fundacji Sikorskich.

Członek i działacz Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego, członek Komitetu GTG (od 28 czerwca 1870 do 18 czerwca 1875)Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1870, s. 567; 1871, s. 502; 1872, s. 500; 1873, s. 516; 1874, s. 561; 1875, s. 564.. W 1860 został członkiem pierwszego zarządu Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie i pełnił tę funkcję do 1868. Od 1887 był szacownikiem dóbr dla okręgu sanockiego C. K. Sądu Obwodowego w Sanoku. Pełnił funkcję delegata (1868-1870), dyrektora (1870) i wiceprezesa (1884-1887) Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. 26 marca 1887 został wybrany członkiem wydziału Galicyjskiej Kasy Oszczędności we Lwowie. Był też dyrektorem Towarzystwa Zaliczkowego dla Rolnictwa i Przemysłu. Był numizmatykiem.

Jakub Wiktor był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną od 1845 była Wincenta (wzgl. Wincentyna) z domu Zatorska herbu Ślepowron (1824-1847, właścicielka majątków Załuż i Wujskie pod Sanokiem), z którą miał syna Adama (1847-1907). Drugą żoną została w 1858 siostra przyrodnia pierwszej żony, Anna Leopoldyna (1820-1898, właściciela majątku Wańkowa), a ich dziećmi byli: Maria Scholastyka (1854-1940, żona Franciszka Rozwadowskiego, po ojcu spadkobierczyni majątku Wańkowa), Władysław Jan Duklan (ur. 1855, podporucznik w rezerwie ułanów), Zofia (ur. 1865, po mężu Nikorowicz). Nieślubnym dzieckiem Jakuba Wiktora i Wincenty Jasińskiej (1848–1924W parafialnej księdze zmarłych została wskazana jako Wincenta Didur, żona Antoniego, z domu Jasińska, zmarła 28 czerwca 1924 w Posadzie Olchowskiej w wieku 77 lat. )) był Adam Didur (1874-1946), światowej sławy śpiewak.

Na początku lipca 1887 odwiózł żonę do uzdrowiska Marienbad, po czym sam zmierzał do sanatorium w Karlsbad. W drodze zachorował, stracił przytomność i zmarł w Karlsbadzie 10 lipca 1887. Został pochowany w grobowcu rodzinnym w Zarszynie.

Po jego śmierci urząd marszałka Rady powiatu sanockiego objął Maksymilian Łepkowski), a w radzie nadzorczej Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie został wybrany Bolesław Augustynowicz.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego Kategoria:Członkowie Rady Powiatowej Sanockiej (autonomia galicyjska) Kategoria:Członkowie Stanów Galicyjskich Kategoria:Członkowie Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Ludzie związani z Nagórzanami Kategoria:Ludzie związani z Nowotańcem Kategoria:Ludzie związani z Zarszynem Kategoria:Marszałkowie Rad Powiatowych Galicji Kategoria:Polscy numizmatycy Kategoria:Urodzeni w 1814 Jakub Kategoria:Zmarli w 1887