Łeontij Wiktorowycz Wojtowycz (), czasem Łewko Wojtowycz (Łewko Wojtowycz: Udilni kniaziwstwa Riurykowycziw i Gedyminowycziw u XII-XVI st. Istoryko-heneałohiczne doslidżennia. Lwów, 1996. . ) (ur. 16 maja 1951 w Jemanżelinsku? zm. 7 lutego 2023 we Lwowie) – ukraiński historyk, mediewista.
W 1972 ukończył Politechnikę Lwowską. Od 1981 zajmuje się naukowo historią. W 1994 obronił doktorat. Od 1995 związany z Instytutem Ukrainoznawstwa NANU we Lwowie. Wykładowca na Lwowskim Uniwersytecie Narodowym im. Iwana Franki. Autor 8 książek oraz ponad 240 artykułów i recenzji. Specjalista w zakresie genealogii Rurykowiczów.
Członek Rady Redakcyjnej czasopisma „Średniowiecze Polskie i Powszechne”.
Prace w języku polskim Lew Daniłowicz. Książę halicko-wołyński (ok. 1225-ok. 1301), Kraków 2020. , „Prace Historyczne”, 2011, Numer 138, s. 41-64. Walka o spadek po Romanowiczach a król polski Kazimierz III Wielki, w: Kazimierz Wielki i jego państwo. W siedemsetletnią rocznicę urodzin ostatniego Piasta na tronie polskim, red. J. Maciejewski, T. Nowakowski, Bydgoszcz 2011
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Mediewiści Kategoria:Ukraińscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Zmarli w 2023 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu im. Iwana Franki we Lwowie