mały|321x321px|Stangreci warszawscy wg Tygodnika Illustrowanego, rok 1867 thumb|250px|Foryś prowadzący przednie konie. Tylne konie są kontrolowane przez stangreta Stangret (z niem. Stangenreiter), zwany również forszpanem (z niem. Vorspann) – powożący końmi w bryczce lub karecie, będący niegdyś w służbie u właściciela pojazdu, będącego zwykle osobą reprezentującą wyższe kręgi społeczne.
Do prawidłowego powożenia zaprzęgiem wielokonnym stangret potrzebował pomocnika zwanego forysiem. W przeciwieństwie do furmana czy woźnicy forszpan często powoził ubrany w liberię.
W powieści pt. Stangret jaśnie pani autorstwa Stanisławy Fleszarowej-Muskat stangret występuje nie tylko w tytule utworu, ale jest jego głównym bohaterem. Najbardziej znanym synem stangreta był premier komunistycznych Węgier, Imre NagyPiotr Gontarczyk, Nowe kłopoty z historią, Warszawa 2008, s. 107.. Stangretem był też François-Dominique Toussaint L’Ouverture, przywódca powstania niewolników na HaitiIza Bieżuńska-Małowist, Marian Małowist, Niewolnictwo.Wielkie problemy dziejów człowieka, Warszawa 1987, s. 383..
Zobacz też
woźnica
Przypisy
Bibliografia PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, .
Kategoria:Jeździectwo Kategoria:Zawody historyczne Kategoria:Wojskowość staropolska Kategoria:Osoby obsługujące pojazdy