Agitacja (niepokój psychoruchowy) – zespół objawów ze sfery motorycznej i emocjonalnej, charakterystyczny m.in. dla zaburzeń psychicznych, takich jak choroba afektywna dwubiegunowa, ADHD, zaburzenia depresyjne, zespół lęku uogólnionego.
Objawy: wzmożona, nieukierunkowana aktywność ruchowa, silne uczucie wewnętrznego niepokoju lub lęku, wykonywanie bezcelowych czynności, np. chodzenie w kółko, obgryzanie paznokci, wiercenie się, niemożność usiedzenia w jednym miejscu, trudności lub całkowita niezdolność koncentracji i skupienia uwagi, gonitwa myśli.
Leczenie Leczenie doraźne obejmuje podanie pacjentowi leków uspokajających, najczęściej pochodnych benzodiazepiny, takich jak diazepam, bromazepam, alprazolam itp.
Żeby zapobiec pojawianiu się objawów agitacji stosuje się leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI lub ASRI z przeciwlękowym profilem działania (escitalopram, paroksetyna). Podaje je się łącznie z niskimi dawkami leków neuroleptycznych II generacji (atypowych), najczęściej kwetiapiną lub olanzapiną.
Bibliografia
Wiesław Skrzyński, Podstawy psychopatologii Lidia Cierpiałkowska, Helena Sęk, Psychologia kliniczna
Kategoria:Zaburzenia psychiczne