Stanisław Tarabanowicz (ur. 7 czerwca 1877 w Zalesiu, zm. po 1933) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys Urodził się 7 czerwca 1877 roku w Zalesiu, w rodzinie Marcelego... Po ukończeniu czterech klas gimnazjum i dwóch klas szkoły agronomicznej wstąpił do cesarskiej i królewskiej armii. 18 sierpnia 1898 roku, po ukończeniu szkoły oficerskiej, został mianowany kadetem–zastępcą oficera ze starszeństwem z 1 września 1898 i wcielony do 19 pułku piechoty Obrony Krajowej we Lwowie. W latach 1906–1908 był słuchaczem c. i k. Szkoły Wojennej () w Wiedniu. W 1914 roku służył w c. i k. Komendzie 1 Korpusu w Krakowie. Od maja 1915 roku do stycznia 1916 roku walczył na froncie północno-zachodnim, jako dowódca III batalionu 19 pułku piechoty Obrony Krajowej. Następnie był zastępcą szefa Biura Wywiadowczego 2 Armii. W maju 1916 roku został przeniesiony do Legionów Polskich i przydzielony do c. i k. Komendy II Brygady. Rozporządzeniem c. i k. Naczelnej Komendy Armii K. Nr 34114 z 26 października 1916 roku został mianowany majorem Legionów PolskichCAW sygn. I.120.1.294, s. 632.. 22 listopada 1916 roku został szefem sztabu II Brygady Legionów Polskich. Następnie dowodził baonem rekrutów i batalionem w 3 pułku piechoty. 12 sierpnia 1917 roku został przeniesiony, na własną prośbę, z Legionów Polskich do c. i k. Komendy 203 Brygady Strzelców.

Od 1 listopada 1918 roku pełnił służbę w Polskiej Komisji Likwidacyjnej w Krakowie na stanowisku referenta do spraw wojskowych. 17 stycznia 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłej c. i k. armii, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majoraDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 9 z 28 stycznia 1919 roku, poz. 329, 348.. 5 maja 1919 roku został szefem sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków” w Krakowie. 8 lipca 1919 roku został szefem sztabu 4 Dywizji Piechoty. 1 października 1919 roku został przeniesiony do Oddziału I Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. W marcu i kwietniu 1920 roku pełnił obowiązki komendanta Obozu Internowanych Nr 1 w Krakowie-Dąbiu. Od 28 kwietnia do 27 lipca 1920 roku dowodził 21 pułkiem piechoty.

1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Kraków”, a jego oddziałem macierzystym był 4 pułk strzelców podhalańskich. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 101. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 13 lipca 1923 roku został przeniesiony z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie do 27 Dywizji Piechoty w Kowlu na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej, pozostając oficerem nadetatowym 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie.

Od 19 października 1924 roku bezpośrednim przełożonym pułkownika Tarabanowicza był generał brygady Karol Krauss, dowódca 27 Dywizji Piechoty, także oficer byłej c. i k. armii. 5 lutego 1927 roku w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych zostało opublikowane rozporządzenie Prezydenta RP Ignacego Mościckiego w sprawie przeniesienia generała Kraussa w stan spoczynku. 11 lutego 1927 roku inspektor armii, generał broni Lucjan Żeligowski w piśmie do Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, marszałka Polski Józefa Piłsudskiego stwierdził: „poczuwam się do obowiązku zameldowania Panu Marszałkowi, że podczas moich inspekcji miałem możność stwierdzenia wyjątkowo gorliwej i wydatnej pracy gen. Kraussa, stawiającej go w rzędzie generałów o dużym autorytecie i wysokich zaletach żołnierskich. Gdybym był z tytułu mojego stanowiska pytany o opinię wypowiedziałbym się za pozostawieniem gen. Kraussa w służbie czynnej, za zwolnieniem natomiast dowódcy piechoty dywizyjnej 27 DP, płk. Tarabanowicza, który istotnie, według mego zdania, żadnych wartości służbowych nie reprezentuje”Pismo L. 562/tjn. inspektora armii, generała broni Lucjana Żeligowskiego do Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych z 11 lutego 1927 roku w sprawie zwolnienia gen. bryg. Kraussa, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/119, s. 576.. Opinia generała Żeligowskiego, oficera byłej armii rosyjskiej, nie wpłynęła na zmianę decyzji o przeniesieniu generała Kraussa w stan spoczynku, jednak niewątpliwie przyczyniła się do zwolnienia pułkownika Tarabanowicza z zajmowanego stanowiska.

31 marca 1927 roku pułkownik Tarabanowicz został mianowany członkiem Oficerskiego Trybunału Orzekającego, a 30 września tego roku przeniesiony w stan spoczynku. Na emeryturze mieszkał we Lwowie. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych dwukrotnie – 1922 „za czyny orężne w bojach b. 3 p.p. b. Leg. Pol.” austro-węgierskie Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami Brązowy Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Złoty Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Oficerskiego Trybunału Orzekającego Kategoria:Dowódcy 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy piechoty dywizyjnej 27 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 4 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy – oficerowie cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej Kategoria:Polacy – żołnierze cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej w I wojnie światowej Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Szefowie sztabu 4 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w XX wieku