Natalia Aleksiejewna Romanowa (ur. 21 lipca 1714 w Sankt Petersburgu, zm. 22 listopada 1728 w Moskwie) - wielka księżna rosyjska, córka carewicza Aleksego Romanowa i Szarlotty Krystyny, siostra cesarza Piotra II.
Życiorys Była jedyną córką następcy tronu rosyjskiego carewicza Aleksego i Szarlotty Krystyny Brunszwickiej. Jej rodzice wzięli ślub w 1711. Miała rok młodszego brata Piotra; ich matka zmarła po jego narodzinach. W 1718 ojciec Natalii zmarł w tajemniczych okolicznościach, uprzednio uwięziony na rozkaz cara.
W 1725, po śmierci Katarzyny I, jej brat objął tron rosyjski jako Piotr II. Faworyt zmarłej cesarzowej Aleksandr Mienszykow, którego córka Maria była zaręczona z cesarzem, planował ślub Natalii ze swoim synem. Jako starsza siostra, Natalia miała niezwykle korzystny wpływ na Piotra, często nakłaniając go do zmiany zdania, łagodzenia sądów i wyroków, ale zmarła w wieku zaledwie czternastu lat na wyjątkowo zjadliwą odmianę ospy. Na kilka minut przed swoją śmiercią w styczniu 1730 jej brat miał według znanej legendy kazać zaprząc sługom sanie i zabrać go do Natalii.
Zdaniem hiszpańskiego ambasadora, księcia de Liria, który kilkakrotnie miał okazję spotkać Natalię osobiście, była "brzydkim, choć dobrze zbudowanym dzieckiem o pięknych oczach, której zalety ducha są o wiele większe od tych ciała: jest przyjazna, uprzejma, hojna, łagodna i bardzo inteligentna, czym przyciąga wszystkich do siebie - być może wyrośnie na piękną kobietę."Romanowowie. Imperium i familia str. 179. 220px|mały|lewo|Natalia Aleksiejewna (z prawej) i Piotr Aleksiejewicz (z lewej) jako Diana i Apollo, obraz autorstwa Louisa Caravanque z roku 1722 Ciało Natalii zostało pochowane w grobowcu w Monasterze Wniebowstąpienia Pańskiego w Moskwie, który znajdował się tam do 1920 roku, kiedy to komuniści zburzyli klasztor i nakazali przenieść zwłoki do Soboru św. Michała Archanioła. Na nagrobku, który nie zachował się do naszych czasów, wyryte było epitafium autorstwa młodego cesarza - "Wielce błogosławiona wielka księżna Natalia Aleksiejewna, ukochana siostra cesarza Piotra II zgasła jesienią roku pańskiego tysiąc siedemset dwudziestego ósmego z woli wspaniałego Boga, który uczynił życie ludzkie świętym przez śmierć Jedynego swego Syna. Dziecko nie umarło, tylko śpi. (cytat z Ewangelii według świętego Marka, rozdział piąty, wiersz trzydziesty dziewiąty) Światło mego życia zgasłe, jedyna nadzieja pochowana w tym miejscu".
Po przeniesieniu trumny do Soboru św. Michała Archanioła w Moskwie w 1928 roku przeprowadzono oględziny zwłok Natalii i okazało się, że znajdują się one w znakomitym stanie, ubrane w haftowaną złotem brokatową suknię, pończochy z jedwabiu, wspaniałą tiarę, gwieździste kolczyki i wstęgę Orderu Świętej Katarzyny. Trumna wyłożona była czarnym aksamitem, wykonana z litego srebra i ozdobiona złotą koroną. Kruszec potrzebny do wykonania trumny pochodził ze skarbca skompromitowanego Mienszykowa.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Romanowowie Kategoria:Urodzeni w 1714 Kategoria:Zmarli w 1728 Kategoria:Ludzie urodzeni w Petersburgu