Rada Przyboczna Miasta Krakowa (Krakauer Beirat) – organ doradczy zarządu miasta, istniejący w okresie od 25 października 1939 do 1941, powołany przez niemieckiego Komisarza Krakowa Ernsta Zörnera. Składała się z 20 osób narodowości polskiej. Jej przewodniczącym był Juliusz Twardowski. 6 listopada 1939 zostali aresztowani przez hitlerowców w ramach akcji „Sonderaktion Krakau” i wywiezieni do obozu w Sachsenhausen trzej członkowie Rady, prof.prof., Stanisław Kutrzeba, Izydor Stella-Sawicki oraz Tadeusz Lehr-Spławiński.
Skład Rady dr Juliusz Twardowski, b. minister Rządu Austro-Węgier, przew. Rady Ludwik Bartosiewicz, restaurator dr Wincenty Bogdanowski, przemysłowiec Jerzy Długoszewski, majster piekarski Jan Kuhn, kupiec ks. dr Zygmunt Kulik, kanonik kapituły katedralnej dr Stanisław Kutrzeba, prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego, prezes Polskiej Akademii Umiejętności Ludwik Lalito, przemysłowiec Henryk Maiss, wicedyrektor Izby Przemysłowo-Handlowej dr Tadeusz Miksiewicz, adwokat Wojciech Olszowski, kupiec ppłk Józef Pokorny Jan Poradzisz, robotnik Andrzej Różycki, masarz Władysław Rutkowski, ślusarz dr Stanisław Rymar, prof. gimnazjum inż. Izydor Stella-Sawicki, prof. Akademii Górniczej dr Tadeusz Lehr-Spławiński, rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego dr Fryderyk Spahn, adwokat dr Kazimierz Warzycki, dyrektor Banku Dyskontowego Warszawskiego
(Na podstawie materiału źródłowego)
Przypisy
Bibliografia Andrzej Chwalba: Dzieje Krakowa, t.5, Kraków w latach 1939-1945, Wydawnictwo Literackie Kraków 2002 Wstęp do inwentarza zespołu akt: Der Stadthauptmann der Stadt Krakau (Starosta miasta Krakowa) 1939-1945, Żydowski Instytut Historyczny Warszawa 2004, 2011, [w:]
Kategoria:1939 w Generalnym Gubernatorstwie Kategoria:Historia Krakowa 1939–1945