Lech Maligranda (ur. 2 września 1953 w Gwdzie Wielkiej) – polski matematyk.
Życiorys W 1977 ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, tam w 1979 obronił pracę doktorską Interpolacja pewnych operatorów nieliniowych w przestrzeniach Banacha napisaną pod kierunkiem Władysława OrliczaDoktoraty wykonane pod kierunkiem Orlicza. W latach 1977–1987 był pracownikiem Oddziału Poznańskiego Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk. Następnie w latach 1987–1991 pracował w Wenezueli na Uniwersytecie Centralnym Wenezueli (Universidad Central de Venezuela, UCV) w Caracas oraz w Wenezuelskim Instytucie Badań Naukowych (Instituto Venezolano de Investigaciones Cientificas, IVIC) w Caracas. Był profesorem wizytującym w Claremont McKenna College, Claremont-CA, USA (IX–XII 1993) i Kyushu Institute of Technology w Kitakyushu w Japonii (XI 1996–III 1997 i I–III 2000). Od 1991 jest zatrudniony na Uniwersytecie Technicznym w Luleå, tam habilitował się w 1991Na podstawie dorobku naukowego, recenzentami byli Mats Gyllenberg (Luleå, Helsinki–Finlandia), Svante Janson (Uppsala) i Jaak Peetre (Stockholm, Lund)., został mianowany profesorem w 1999Zdjęcie profesora. Od kwietnia 2020 roku pracuje na Politechnice Poznańskiej.
Maligranda miał w Luleå jednego postdoca: Karola Leśnika z Poznania (2013/2014–9 miesięczny grant finansowany przez Szwedzki Instytut w Sztokholmie). Wypromował siedmiu doktorów matematyki: Alexiego Quevedo (1990, Caracas), Jesusa Gascha (1994, Caracas), Stefana Ericssona (1997, Luleå), Narina Petrota (2005, Chiang Mai–Tajlandia, współpromotor), Marię Johansson (2007, Luleå, współpromotor), Ancę N. Marcoci (2010, Lule˚a, współpromotor) i Jewgieniję Burtsewą (2020, Luleå), oraz pięć licencjatów (w Szwecji licencjat to, w odróżnieniu od Polski, pół-doktorat, tzn. doktorant, któremu trudno ukończyć doktorat bądź to z powodów naukowych lub finansowych–brak finansowania; finansowanie dla doktoranta zdobywa promotor): Annę Klisińską (2000, Luleå), Natalię Sabourową (2007, Luleå), Ainura Temirkhanova (2009, Luleå, współpromotor), Ancę N. Marcoci (2009, Luleå, współpromotor) i Larissę Arendarenko (2011, Luleå, współpromotor).
Nagrody, redakcja czasopism i działalność popularyzatorska Lech Maligranda jest laureatem Nagrody Polskiego Towarzystwa Matematycznego (PTM) dla Młodych Matematyków za 1980 rok. W 1982 otrzymał Nagrodę im. Stefana Banacha (za rezultaty w teorii interpolacji operatorów nieliniowych, w tym za rozwiązanie problemu 87 Banacha z Księgi Szkockiej). W roku 1990 otrzymał Nagrodę Państwową Wenezueli za osiągnięcia naukowe, w 2001 Nagrodę dla ,,najlepszego uczącego" na Uniwersytecie Technicznym w Luleå (LTU) i w roku 2003 przyznano mu Medal im. Władysława Orlicza. W 2016 został laureatem nagrody im. Samuela Dicksteina za wybitne osiągnięcia w dziedzinie historii matematykiinformacja o nagrodzie na stronie Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Nagroda w postaci statuetki została wręczona 18 września 2017 roku w Lublinie na 8 Forum Matematyków Polskich (18-22 września 2017), a wykład plenarny Epizody z historii matematyki laureat wygłosił 19 września 2017 roku (14.30-15.10). Na 10 Forum Matematyków Polskich w Białymstoku (8-12 września 20125) wygłosił wykład plenarny Józef Marcinkiewicz (1910--1940) -- w 115 rocznicę urodzin i 85 rocznicę śmierci.
Jako ekspert i członek jury wziął udział w teleturnieju TVP Nauka Giganci Nauki w kwietniu 2023, w odcinku poświęconym Stefanowi Banachowi i Polskiej Szkole Matematycznej].
Był konsultantem matematycznym oraz brał udział, udzielając wypowiedzi, w dokumentalno-fabularyzowanym filmie z 2022 roku ,,Wybraniec Bogów” o wybitnym polskim matematyku Józefie Marcinkiewiczu (1910-1940)]. Film trwa 62 minuty i ma angielskie napisy. Na YouTube można również obejrzeć spotkanie po filmie o Marcinkiewiczu i rozmowę na temat filmu].
Jako ekspert udzielił 30 minutowego wywiadu dla Radia Kraków 9 września 2022 roku pt.: Marmurowy blat i ławeczka czyli Lwowska Szkoła Matematyczna ].
Zasiadał w komitetach redakcyjnych następujących czasopism: Mathematical Inequalities and Applications (1998-do teraz), Journal of Function Spaces and Applications (2003-2012), Thai Journal of Mathematics (2004-2014), Commentationes Mathematicae (Prace Matematyczne) (2006-2014), Antiquitates Mathematicae (2007-2009 i 2014-obecnie) oraz Fasciculi Mathematici (2015-2024).
W latach 1996-2011 Maligranda uzyskał 21 grantów, w tym cztery duże granty ze Szwedzkiej Rady Badań Przyrodniczych (Swedish Natural Science Research Council, Naturvetenskapliga forskningsrådet=NFR) w Sztokholmie (1997: 242 tys. koron, 1998--2000: 957 tys. koron, 2001--2003: 841 tys. koron) i Szwedzkiej Rady Naukowej (The Swedish Research Council, Vetenskapsrådet=VR) w Sztokholmie (2009--2011: 1.701 tys. koron).
Wygłosił wiele wykładów z historii matematyki na różnych konferencjach. Uczestniczył we wszystkich ,,Szkołach Historii Matematyki (2003--2006), ,,Konferencjach Naukowych PTM z Historii Matematyki (w latach 2007-2012) i Konferencjach z Historii Matematyki (2013-2019), wygłaszając na nich od jednego do trzech odczytów. Pandemia COVID-19 spowodowała czteroletnią przerwę i dopiero w 2023 roku w Będlewie odbyła się XXXIV konferencja. Po śmierci Witolda Więsława w dniu 23 stycznia 2023 roku i na jego prośbę organizował następną konferencję. Przez kolejne trzy lata był on głównym organizatorem Konferencji z Historii Matematyki w Będlewie (XXXIV 7--11 maja 2023, XXXV 19--23 maja 2024 i XXXVI 18--22 maja 2025)Sprawozdania z XXXV i XXXVI konferencji: https://wydawnictwa.ptm.org.pl/index.php/antiquitates-mathematicae/article/view/7325/6653 oraz https://wydawnictwa.ptm.org.pl/index.php/antiquitates-mathematicae/article/view/7397/6728 .
Działalność naukowa Lech Maligranda jest członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego (1978-do teraz) i był członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego (American Mathematical Society: 1990-2019), Szwedzkiego Towarzystwa Matematycznego (Svenska Matematikersamfundet: 1991-2017) i Wenezuelskiego Towarzystwa Matematycznego (Sociedad Venezolana de Matematicas: 2000-2011).
Obszary jego badań naukowych to analiza funkcjonalna, teoria interpolacji, przestrzenie funkcyjne, analiza rzeczywista, nierówności i historia matematyki.
Współpracował z wieloma matematykami z uznanych ośrodków naukowych na świecie. Jest autorem lub współautorem ponad 200 prac matematycznych (większość z nich opublikowanych w renomowanych czasopismach matematycznych o zasięgu międzynarodowym), czterech książek konferencyjnych i sześciu monografii. Książka W świątyni nauki, mekce matematyków uzyskała wyróżnienie w dziesiątej, jubileuszowej edycji prestiżowego konkursu im. Jędrzejewicza na najlepszą polską książkę z dziedziny historii nauki i techniki wydaną w 2021 roku.
Wybrane publikacje Książki 1989: Lech Maligranda: Orlicz Spaces and Interpolation, Seminars in Math. 5, University of Campinas, Campinas SP, Brazil 1989, iii+206 str. ISSN 0103-5258; 5, http://ltu.diva-portal.org/smash/get/diva2:989724/FULLTEXT01.pdf 2004: Mikio Kato, Lech Maligranda (red.): Banach and Function Spaces, Proceedings of the International Symposium on Banach and Function Spaces 2003, Oct. 2--4, 2003, Kitakyushu-Japan, Yokohama Publishers 2004, vii+386 str. ISSN 9784946552144 2006: Leo Larsson, Lech Maligranda, Josip E. Pe\v cari\'c and Lars-Erik Persson: Multiplicative Inequalities of Carlson Type and Interpolation, World Scientific, Singapore 2006, xiv+201 str. ISBN: 981-256-708-9 2006: Mikio Kato and Lech Maligranda (red.): Banach and Function Spaces II, Proceedings of the Second International Symposium on Banach and Function Spaces (ISBFS2006) (Sept. 14--17, 2006, Kitakyushu-Japan), Yokohama Publishers 2008, xii+455 str. ~ISBN 978-4-946552-29-8 2007: Alois Kufner, Lech Maligranda, Lars-Erik Persson: The Hardy inequality - About its History and Some Related Results, Vydavatelski Servis Publishing House, Pilzen 2007, 162 str. ISBN: 978-80-86843-15-5 2009: Mikio Kato, Lech Maligranda and Tomonari Suzuki (red.): Banach and Function Spaces III, Proceedings of the Third International Symposium on Banach and Function Spaces (ISBFS2009) (Sept. 14--17, 2009, Kitakyushu-Japan), Yokohama Publishers 2011, x+474 pp. ~ISBN 978-4-946552-43-4 2012: Mikio Kato, Lech Maligranda and Tomonari Suzuki (red.): Banach and Function Spaces IV, Proceedings of the Fourth International Symposium on Banach and Function Spaces (ISBFS2012) (12--15 Sept. 2012, Kitakyushu-Japan), Yokohama Publishers 2014, x+446 pp. ISBN 978-4-946552-48-9 2015: Mikio Kato, Lech Maligranda and Tomonari Suzuki (red.): Banach and Function Spaces V, Proceedings of the Fifth International Symposium on Banach and Function Spaces (ISBFS2015) (2--6 Sept. 2015, Kitakyushu-Japan), in: Special Issue on ISBFS 2015 of the journal (Edited by ``Linear and Nonlinear Analysis", 2 (2016), no. 2, 175--327 and 3 (2017), no. 1, 1--148. 2021: Lech Maligranda, Witold Wnuk: 100 lat Matematyki na Uniwersytecie w Poznaniu 1919-2019, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, ISBN: 9788323239338 2021: Danuta Ciesielska, Lech Maligranda, Joanna Zwierzyńska: W świątyni nauki, mekce matematyków. Studia i badania naukowe polskich matematyków, fizyków i astronomów na Uniwersytecie w Getyndze 1884-1933, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, ISBN 978-8-301-22041-9. 2026: Lech Maligranda: Juliusz Schauder (1899–1943), Lecture Notes in Nonlinear Analysis (LNNA), Vol. 24, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, Toruń, 2026, 173 strony. ISSN 2082-4335, ISBN 978-83-231-6343-5, DOI: 10.12775/978-83-231-6344-2.
Wybrane artykuły (w kolejności największej liczby cytowań w Google Scholar)Największa baza prac matematycznych Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego MathSciNet podaje 194 artykuły (2994 cytowania) [data dostępu: 19.04.2026] L. Maligranda, Indices and interpolation, Dissertationes Math. (Rozprawy Mat.) 234 (1985), 1–54. L. Maligranda, Simple norm inequalities, Amer. Math. Monthly 113 (2006), no. 3, 256–260. L. Maligranda, Why H¨older’s inequality should be called Rogers’ inequality, Math. Inequal. Appl. 1 (1998), no. 1, 69–83. A. Kamińska and L. Maligranda, Order convexity and concavity of Lorentz spaces Λp,w, 0 < p < ∞, Studia Math. 160 (2004), no. 3, 267–286. L. Maligranda, Some remarks on the triangle inequality for norms, Banach J. Math. Anal. 2 (2008), no. 2, 31–41. P. Kolwicz, K. Leśnik and L. Maligranda, Pointwise products of some Banach function spaces and factorization, J. Funct. Anal. 266 (2014), no. 2, 616–659. S. V. Astashkin and L. Maligranda, Structure of Ces`aro function spaces, Indag. Math. (N.S.) 20 (2009), no. 3, 329–379 L. Maligranda, Type, cotype and convexity properties of quasi-Banach spaces, in: “Banach and Function Spaces”, Proc. of the Internat. Symp. on Banach and Function Spaces (2–4 Oct. 2003, Kitakyushu-Japan), (Editors M. Kato and L. Maligranda), Yokohama Publishers 2004, 83–120. L. Maligranda, A simple proof of the H¨older and the Minkowski inequality, Amer. Math. Monthly 102 (1995), no. 3, 256–259. L. Maligranda, The AM-AG inequality is equivalent to the Bernoulli inequality, Math. Intelligencer 34 (2012), no. 1, 1–2. L. Maligranda, On interpolation of nonlinear operators, Comment. Math. Prace Mat. 28 (1989), no. 2, 253–275. S. V. Astashkin and L. Maligranda, Interpolation between L1 and Lp, 1 < p < ∞, Proc. Amer. Math. Soc. 132 (2004), no. 10, 2929–2938. S. V. Astashkin, L. Maligranda and E. M. Semenov, Multiplicator space and complemented subspaces of rearrangement invariant space, J. Funct. Anal. 202 (2003), no. 1, 247–276. L. Maligranda and W. Wnuk, Landau type theorem for Orlicz spaces, Math. Zeit. 208 (1991), no. 1, 57–64. J. Gasch and L. Maligranda, On vector-valued inequalities of the Marcinkiewicz–Zygmund, Herz and Krivine type, Math. Nachr. 167 (1994), 95–129.
Przypisy
Bibliografia