Waldemar Bonkowski (ur. 10 sierpnia 1959 w Gdańsku) – polski przestępca, polityk, rolnik, przedsiębiorca i samorządowiec, senator IX kadencji. Kryminalista skazany prawomocnym wyrokiem za brutalne znęcanie się nad zwierzętami.
Życiorys Syn Teodora Bonkowskiego i Zofii z domu BrzezińskiejList gończy za byłym politykiem PiS. Policja publikuje rysopis. W 1977 uzyskał wykształcenie zasadnicze zawodowe w zawodzie stolarz-tapicer, podjął pracę w Zakładzie Remontowo-Budowlanym w Skarszewach. W latach 1979–2005 prowadził własny warsztat stolarski, zajmował się także handlem i gastronomią. Zajął się nadto prowadzeniem własnego gospodarstwa rolnego w Jednówce (stanowiącej część wsi Śledziowa Huta), które w latach 90. powiększył do około 400 hektarów.
Od początku lat 90. działacz Porozumienia Centrum, od czasu powołania w 2001 Prawa i Sprawiedliwości związany był z tym ugrupowaniem. Decyzją prezesa Jarosława Kaczyńskiego dokooptowano go w skład rady politycznej PiS. Wstąpił również do Polskiego Związku Katolicko-Społecznego.
W wyborach samorządowych w 1998 bezskutecznie ubiegał się o mandat radnego powiatu kartuskiego z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Bez powodzenia z ramienia PiS kandydował w wyborach parlamentarnych w 2001, 2005, 2007 i 2011, a także z listy koalicji POPiS w wyborach samorządowych w 2002. W 2006 został wybrany na radnego sejmiku pomorskiego III kadencji, pełnił funkcję wiceprzewodniczącego sejmiku. Mandat utracił w 2010 na kilka miesięcy przed końcem kadencji, kiedy to został prawomocnie skazany na grzywnę za podżeganie do poświadczenia nieprawdy w dokumencie (skazanie uległo zatarciu). W wyniku wyborów w 2014 ponownie wybrany na radnego województwa, został wówczas wiceprzewodniczącym sejmiku V kadencji.
W wyborach parlamentarnych w 2015 uzyskał mandat senatora IX kadencji. W okręgu nr 63, startując z ramienia PiS, uzyskał 60 596 głosów, pokonując m.in. ubiegającego się o reelekcję Romana Zaborowskiego.
W wyborach parlamentarnych w 2019 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z własnego komitetu wyborczego. Był członkiem Rady Społecznej Doradztwa Rolniczego przy Pomorskim Ośrodku Doradztwa Rolniczego w Lubaniu.
Kontrowersje W 2017 roku media opisały zarzuty dotyczące stosowania przez Bonkowskiego przemocy domowej, wysunięte przez jego żonę.
Rozgłos medialny przyniosły mu publiczne akcje, podczas których prezentował duże transparenty o tematyce politycznej i światopoglądowej, wymierzone głównie w Platformę Obywatelską oraz osoby homoseksualne. W lutym 2018 roku, po serii antysemickich wpisów w mediach społecznościowych, został zawieszony przez prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego w prawach członka partii i został senatorem niezrzeszonym. 11 lipca 2019 roku wygłosił przemówienie, w którym określił prezydent Gdańska jako „Frau Aleksandra Dulkiewicz”; zasugerował też, że prowadzona przez nią polityka jest „proniemiecka”. Wypowiedź ta była szeroko komentowana przez polskie media. Blisko trzy tygodnie później, po uprzednim złożeniu wniosku w tej sprawie przez Karola Karskiego, został wykluczony z PiS.
Postępowanie karne i wyrok Na początku kwietnia 2021 roku Bonkowski został zatrzymany pod zarzutem znęcania się nad zwierzęciem ze szczególnym okrucieństwem. Na nagraniu przekazanym policji utrwalono, jak przywiązuje psa do haka holowniczego, a następnie rusza samochodem i zaczyna ciągnąć go za sobą. Zarzuty znęcania się nad zwierzęciem nazwał „absurdalnymi” i oświadczył, że przywiązał psa do samochodu, „żeby doprowadzić go do domu”. W następstwie tych działań zwierzę doznało rozległych obrażeń wewnętrznych, których skutkiem była śmierć. Po przyjeździe do domu Bonkowski zakopał martwego psa na terenie swojej posesji. W kwietniu 2022 roku został uznany za winnego znęcania się nad psem ze szczególnym okrucieństwem. Wymierzono mu karę roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata, pięć lat zakazu posiadania psów oraz 20 tys. zł nawiązki na Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami.
W kwietniu 2024 roku w procesie odwoławczym wyrok został zaostrzony do trzech miesięcy bezwzględnego więzienia i roku prac społecznych. W związku z niestawieniem się do odbycia kary, w czerwcu tego samego roku Sąd Rejonowy w Kościerzynie wystawił za Bonkowskim list gończy. W lipcu został zatrzymany na terenie Polski i doprowadzony do aresztu. Pod koniec sierpnia 2024 roku decyzją sądu wyszedł na wolność, a resztę kary pozbawienia wolności odbył w systemie dozoru elektronicznego.
W październiku 2024 roku, po przedstawieniu zaświadczenia lekarskiego, obrona skazanego wystąpiła o zmianę formy kary prac społecznych na potrącenia z wynagrodzenia, do czego w grudniu przychylił się sąd pierwszej instancji. Po zażaleniu prokuratury, w lutym 2025 roku, Sąd Okręgowy w Gdańsku prawomocnie oddalił wniosek obrony. Bonkowski nie podjął prac społecznych, jako powód podając stan zdrowia. W kwietniu 2026 roku Sąd Rejonowy w Kościerzynie – na podstawie opinii biegłych sądowych – umorzył postępowanie wykonawcze. We wrześniu tego samego roku Sąd Okręgowy w Gdańsku prawomocnie oddalił zażalenie prokuratury, podtrzymując decyzję o umorzeniu.
Przypisy
Kategoria:Działacze Polskiego Związku Katolicko-Społecznego Kategoria:Politycy związani z Gdańskiem Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Porozumienia Centrum Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Polscy stolarze Kategoria:Senatorowie z województwa pomorskiego (od 2001) Kategoria:Ludzie urodzeni w Gdańsku Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Polscy przestępcy Kategoria:Radni sejmiku województwa pomorskiego III kadencji Kategoria:Radni sejmiku województwa pomorskiego V kadencji Kategoria:Senatorowie IX kadencji Senatu Rzeczypospolitej Polskiej