Kayahan Açar, znany także jako Kayahan (ur. 29 marca 1949 roku w Izmirze, zm. 3 kwietnia 2015 roku w Stambule) – turecki piosenkarz i producent muzyczny.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w Izmirze, zaś całe dzieciństwo oraz wczesną dorosłość spędził w Ankarze, z której później przeprowadził się do Stambułu. Kariera Rozpoczął karierę muzyczną w 1975 roku wydaniem singla „Bekle gülüm”. W 1978 roku wydał dwa nowe utwory: „İstanbul hatırası” i „Neden olmasın”. W 1981 roku po raz pierwszy zgłosił się do udziału w krajowych eliminacjach eurowizyjnych z utworem „Dostluk”. Zajął z nim szóste miejsce w finale selekcji. W 1984 roku ponownie wystartował w krajowych selekcjach, tym razem z piosenką „Kaç para”, z którą nie dotarł do czołówki notowań jurorskich. thumb|left|Kayahan w 1997 roku W latach 80. rozpoczął długoletnią współpracę artystyczną z piosenkarką Nilüfer, dla której napisał m.in. utwór „Geceler”, promujący jej najpopularniejszy album studyjny o tym samym tytule z 1987 roku. Rok wcześniej artysta wystąpił z piosenką na Międzynarodowym Konkursie Muzyki Śródziemnomorskiej, na którym ostatecznie otrzymał nagrodę „Złotej Pomarańczy” (tur. Altın Portokal). W 1987 roku zakwalifikował się do stawki finałowej eliminacji z utworem „Günesli bir resim çiz bana” nagranym razem z Emel Müftüoğlu, Erdalem Çelikiem, Yesim i Ayse. Pod koniec lutego wystąpili w finale selekcji, jednak nie zajęli miejsca w pierwszej dwójce rankingu jurorskiego.
W 1988 roku wystąpił w finale krajowych selekcji eurowizyjnych z utworem „Sokak kedisi”, jednak ponownie nie dotarł do czołówki głosowania jurorów. W tym samym roku premierę miał jego album studyjny zatytułowany Benim şarkılarım, który został wydany na kasecie, a rok później ukazał się także w formacie płyty CD. W 1989 roku piosenkarz kolejny raz wziął udział w krajowych selekcjach eurowizyjnych, tym razem z piosenką „Ve melankoli”, z którą zajął drugie miejsce w finale.
W połowie lutego 1990 roku wydał kolejny album, zatytułowany Benim şarkılarım 2 - Siyah işıklar. Pod koniec miesiąca piosenkarz wygrał finał krajowych eliminacji eurowizyjnych z utworem „Gözlerinin hapsindeyim”, dzięki czemu został wybrany na reprezentanta Turcji w 35. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Zagrzebiu. 5 maja wystąpił w finale widowiska i zajął w nim ostatecznie siedemnaste miejsce z 21 punktami na koncie.
W czerwcu 1991 roku ukazała się jego nowa płyta zatytułowana Yemin ettim, a w kwietniu 1992 – album pt. Odalarda işıksızım. W ciągu kolejnej dekady na rynku pojawiły się jego następne płyty: Son şarkılarım (1993), Benim penceremden (styczeń 1995), Canımın yaprakları (1996), Emrin olur (1997), Beni azad et (kwiecień 1999), Gönül sayfam (listopad 2000) i Ne oldu can (grudzień 2002).
W 2004 roku premierę miał jego nowy album zatytułowany Kelebeğin şansı, zaś trzy lata później – płyta pt. Biriciğim'e.
W 2010 roku ukazała się jego nowy singiel – „365 gün”.
W kwietniu 2014 roku ukazał się album kompilacyjny zatytułowany Kayahan'ın en íyileri, na którym znalazły się najpopularniejsze utwory w dorobku Kayahana w wykonaniu tureckich wykonawców, w tym m.in. Nilüfer, Tarkana, Ajdy Pekkan czy Gülşen Bayraktar.
14 lutego 2015 roku zagrał na koncercie walentynkowym razem z Nilüfer. Był to jego ostatni publiczny występ w karierze przed śmiercią.
Życie prywatne Był trzykrotnie żonaty. W 1973 roku poślubił swoją partnerkę Nur, z którą był w związku małżeńskim przez dwadzieścia cztery lata. Para doczekała się córki Beste, która urodziła się w 1975 roku. W 1990 roku piosenkarz poślubił Lale Yılmaz, z którą rozwiódł się sześć lat później. W 1999 roku wziął ślub ze swoją trzecią żoną İpek Tüter, która w sierpniu kolejnego roku urodziła ich córkę Aslı Gönül.
Choroba i śmierć W 1990 roku zdiagnozowano u niego mięsaka tkanek miękkich. W 2005 roku doszło do nawrotu choroby, podobnie jak w 2014 roku, kiedy piosenkarz był w trakcie leczenia drobnokomórkowego raka płuca.
3 kwietnia 2015 roku zmarł z powodu niewydolności wielonarządowej w szpitalu w Stambule w wieku 66 lat. Został pochowany na cmentarzu w Kanlıcy.
Dyskografia Albumy studyjne Benim şarkılarım (1988) Benim şarkılarım 2 - Siyah işıklar (1990) Yemin ettim (1991) Odalarda işıksızım (1992) Son şarkılarım (1993) Benim penceremden (1995) Canımın yaprakları (1996) Emrin olur (1997) Beni azad et (1999) Gönül sayfam (2000) Ne oldu can (2002) Kelebeğin şansı (2004) Biriciğim’e (2007)
Przypisy
Kategoria:Artyści związani z Izmirem Kategoria:Ludzie urodzeni w Izmirze Kategoria:Reprezentanci Turcji w Konkursie Piosenki Eurowizji Kategoria:Tureccy producenci muzyczni Kategoria:Tureccy wokaliści Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2015