thumb|Enancjomery P i M Helisowość – rodzaj chiralności indywiduum molekularnego mającego kształt helisy (walcowej lub stożkowej). Może być traktowana jako rodzaj chiralności osiowej, gdzie oś helisy stanowi oś chiralności. Prawoskrętna helisa opisywana jest stereodeskryptorem P (plus) lub Δ (delta), a lewoskrętna M (minus) lub Λ (lambda). Nomenklatura Δ/Λ używana jest jednak głównie do opisu chiralności kompleksów metali.
Określanie konfiguracji absolutnej Kierunek skrętu helisy można określić patrząc na nią wzdłuż jej osi. Jeśli oddala się ona od obserwatora obracając się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, konfiguracja absolutna to P (plus). W przeciwnym wypadku, tzn. kiedy helisa oddala się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, konfigurację absolutną opisuje stereodeskryptor M (minus).
Przypisy IUPAC, Compendium of Chemical Terminology, 2nd ed. (The Gold Book) „helicity”. IUPAC, Compendium of Chemical Terminology, 2nd ed. (The Gold Book) „Δ (delta), Λ (lambda)”.
Testa B. „Organic Stereochemistry. Part 3", Helv. Chim. Acta, 2013, 96, 362. DOI: 10.1002/hlca.201200471.
Kategoria:Stereochemia