Bolesław Tomasz Kołtoński (ur. 20 lutego 1845, zm. 31 marca 1937) – polski urzędnik, powstaniec styczniowy.
Życiorys Był synem Tomasza i Julii z domu Nowickiej. Brał udział w powstaniu styczniowym 1863. Przystąpił do walk z grupą uczniów nauczyciela gimnazjalnego w Pińczowie, Adolfa Pieńkowskiego. Walczył w szeregach oddziału gen. Mariana Langiewicza. Po upadku powstania przez rok przebywał w Czechach i w Wiedniu.
W późniejszym czasie zamieszkał w Kielcach. Był zatrudniony jako urzędnik.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) w okresie II Rzeczypospolitej został awansowany do stopnia podporucznika weterana Wojska Polskiego. Jako weteran powstania w ewidencji Wojska Polskiego był przypisany do Kielc w 1928, 1932.
Zmarł w 1937 i 2 kwietnia 1937 został pochowany na cmentarzu Starym w Kielcach. Był ostatnim żyjącym weteranem powstania styczniowego z Kielc.
Jego żona została Maria z rodziny Otasków. Miał synów Stanisława (1875-1944, chemik), Bolesława Janusza Kołtońskiego (1875-1927, rejent, sędzia), Janusza (1881-, weterynarz).
Odznaczenia i ordery Krzyż Niepodległości z Mieczami (1930)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Powstańcy styczniowi odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Pochowani na cmentarzu Starym w Kielcach Kategoria:Podporucznicy II Rzeczypospolitej (weterani powstania styczniowego) Kategoria:Urzędnicy Królestwa Kongresowego Kategoria:Urodzeni w 1845 Kategoria:Zmarli w 1937