Eugeniusz Marcin Ślepecki (ur. 11 grudnia 1898 we Lwowie, zm. 19 kwietnia 1969 w Wolverhampton) – major piechoty Wojska Polskiego, przez władze emigracyjne w 1968 mianowany podpułkownikiem.
Życiorys Urodził się 11 grudnia 1898 we Lwowie. Był synem Jana. Po wybuchu I wojny światowej jako uczeń w wieku kilkunastu lat wstąpił do Legionów Polskich i służył w 4 pułku piechoty w szeregach III Brygady. U kresu wojny został przyjęty do Wojska Polskiego i brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Został awansowany na stopień porucznika piechoty w korpusie oficerów zawodowych sanitarnych ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. był oficerem 51 pułku piechoty w garnizonie Brzeżany. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. W 1932 był oficerem w Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. Z dniem 8 czerwca 1933 został przeniesiony z DOK VI do 19 pułku piechoty we Lwowie na stanowisko dowódcy batalionu. W 1939 był II zastępcą dowódcy 26 Pułku Piechoty w Gródku Jagiellońskim.
Od 1937 do 1938 sprawował stanowisko prezesa zarządu klubu sportowego LKS Pogoń Lwów, w tym jego sekcji piłki nożnej.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 podczas kampanii wrześniowej był dowódcą batalionu marszowego 26 pułku piechoty oraz uczestniczył w obronie Lwowa jako dowódca wschodniego odcinka obrony. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i wywieziony do ZSRR. Był więziony w łagrach. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa. Został pierwszym dowódcą 6 dywizyjnego batalionu strzeleckiego „Dzieci Lwowskich”, 15 kwietnia 1942 przemianowanego na 6 dywizjon rozpoznawczy „Dzieci Lwowskich”. Stanowisko pełnił do 8 października 1942. W 1968 roku został awansowany na podpułkownika.
Zmarł 19 kwietnia 1969 w Wolverhampton w Wielkiej Brytanii.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (24 października 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów 19 Pułku Piechoty Odsieczy Lwowa Kategoria:Kwatermistrzowie 26 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Ludzie związani z Brzeżanami Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Majorowie piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Obrońcy Lwowa (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Pancernego „Dzieci Lwowskich” Kategoria:Oficerowie 51 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 1941–1942 Kategoria:Podpułkownicy mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Polscy zesłańcy w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich Kategoria:Prezesi Pogoni Lwów Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Wojskowi związani ze Lwowem Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej