Władysław Salamon (ur. 19 lipca 1897 w Nowym Sączu, zm. 18 sierpnia 1986) – oficer Marynarki Wojennej, komandor porucznik. W latach 1939–1948 dowódca ORP „Sęp”.
Życiorys Od 1916 w austriackiej marynarce wojennej, od 1919 w Wojsku Polskim. Wykształcenie zdobył w Szkole Podchorążych Piechoty (1922–1923), a następnie w Oficerskiej Szkole Marynarki w Toruniu, gdzie 29 października 1925 został promowany na stopień ppor. marynarki.
Służył jako oficer wachtowy na OORP „Gen. Haller” i „Wilia”, następnie jako oficer flagowy dowódcy Flotylli we Flotylli Pińskiej.
Ukończył Ecole d’application des enseignes de vaisseaux oraz Ecole de navigation sous-marine w Tulonie.
Od grudnia 1931 do maja 1933 pełnił służbę jako oficer broni podwodnej, następnie do grudnia 1934 jako zastępca dowódcy okrętu na ORP „Wilk”. Od stycznia 1935 roku do lipca 1936 był referentem wyszkoleniowym w Kierownictwie Marynarki Wojennej. Od sierpnia 1936 do lipca 1938 dowodził ORP Wilk, po czym wyznaczono go na dowódcę będącego w budowie w Holandii ORP „Sęp”. Przebywał na jego budowie i przejął dowództwo 16 kwietnia 1939Kadry Morskie Rzeczypospolitej, t. II: Polska Marynarka Wojenna, cz. I: Korpus oficerów 1918–1947, pod red. J.K. Sawickiego, Gdynia 1996, s. 428–429..
Dnia 2 września 1939 r. dowodzony przez kmdr. ppor. Władysława Salamona ORP „Sęp” zaatakował torpedą niemiecki kontrtorpedowiec „Friedrich Ihn”. Niemiecki okręt uniknął trafienia i odpowiedział bombami głębinowymi, które poważnie uszkodziły klapy balastów, uniemożliwiając trwałe zanurzenie "Sępa". 17 września Salamon poprosił o wejście do szwedzkiego portu Nynashamn celem naprawienia uszkodzeń. Naprawa w ciągu 24 godzin okazała się niemożliwa – okręt internowano.
Władysław Salamon jako oficer najstarszy wiekiem i stażem wśród internowanych, został polskim komendantem obozu w Szwecji i był nim przez całe lata internowania. W połowie 1941 r., okręty zostały czasowo zarekwirowane przez Szwedów a kmdr ppor. Władysław Salamon był jedynym z dowódców, który zdołał się wtedy przedrzeć na swój okręt i choć na chwilę podjąć opór wobec działań strony szwedzkiej. Niestety niewiele to zmieniło losu samego okrętu.
W 1945 r. gdy Szwecja zgodziła się zwrócić internowane okręty Polsce - spośród 16 oficerów, którzy przypłynęli do Szwecji w 1939 roku, do powrotu do Polski zgłosił się tylko jeden - komandor SalamonAdam Staniszewski: Na bocznym torze wojny, czyli sześć lat internowania polskich okrętów podwodnych w Szwecji. W: Historia i Polityka. numer 5, 2006 rok..
Do października 1947 dowodził ORP „Sęp” pełniąc jednocześnie obowiązki dowódcy Dywizjonu Okrętów Podwodnych. Został awansowany na stopień kmdr. por.Kadry morskie Rzeczpospolitej, tom II, Wyższa Szkoła Morska, Gdynia 1996.
Od września 1948 do 1949 był komendantem Portu Wojennego w Gdyni.
Pochowany wraz z żoną Marią (18 lutego 1909 – 12 maja 2007) na cmentarzu parafialnym w Gdyni-Oksywiu. mały|Grób kmdra por. Władysława Salamona na cmentarzu parafialnym w Gdyni-Oksywiu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Komandorowie podporucznicy II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu parafialnym w Gdyni-Oksywiu Kategoria:Komandorowie porucznicy Marynarki Wojennej PRL Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani w Szwecji w czasie II wojny światowej Kategoria:Dowódcy polskich okrętów podwodnych podczas II wojny światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Sączu