Władysław Edward Kwazebart (ur. 14 marca 1881 w Warszawie, zm. po 1934) – pułkownik Korpusu Kontrolerów Wojska Polskiego.
Życiorys Władysław Edward Kwazebart urodził się 14 marca 1881 roku w Warszawie. 30 grudnia 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z byłego I Korpusu Polskiego w Rosji i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika, i przydzielony z dniem 27 listopada 1918 roku do Łomżyńskiego Okręgowego Pułku PiechotyDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 3 z 14 stycznia 1919 roku, poz. 120. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 4 z 16 stycznia 1919 roku, poz. 189.. Od 16 czerwca do 30 listopada 1919 roku był słuchaczem I Kursu Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora z tytułem „przydzielony do Sztabu Generalnego”, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w 33 pułku piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 27 z 21 lipca 1920 roku, poz. 671.. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale Naczelnej Kontroli Wojskowej, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 33 pułk piechotySpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 115, 728.. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 67. lokatą w korpusie oficerów piechotyLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 28.. W sierpniu 1922 roku został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów kontrolerów w stopniu majora i 11. lokatąDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 29 z 26 sierpnia 1922 roku, s. 644.. 18 maja 1923 roku został zatwierdzony przez Prezydenta RP w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 6,5 lokatą w korpusie oficerów kontrolerówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 32 z 26 maja 1923 roku, s. 3.. Pełnił wówczas służbę w Grupie X Korpusu Kontrolerów (do zleceń specjalnych) razem z podpułkownikami Kajetanem Tadeuszem Wiluszem i Władysławem Strusiem oraz majorem Henrykiem Abczyńskim. 1 grudnia 1924 roku awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów kontrolerówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 731.. W tym samym roku został przeniesiony do Grupy III Korpusu Kontrolerów kierowanej przez generała brygady Roberta Reymana. Z dniem 31 marca 1931 roku został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto IIIRocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 361, tu podano, że urodził się „11 marca” 1881 roku..
Władysław Edward Kwazebart był żonaty z Marią z Cieślaków. W okresie od 19 października do 15 grudnia 1925 roku mieszkali w Poznaniu przy ulicy Skarbowej 3.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (17 marca 1930) „za zasługi na polu administracji wojska”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pułkownicy korpusu kontrolerów II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Oficerowie 33 Pułku Piechoty (II RP)