World Rugby Women’s Sevens Series (2015/2016) (od nazwy sponsora, HSBC – HSBC Women’s World Rugby Sevens Series) – czwarta edycja World Rugby Women’s Sevens Series (dawniej IRB Women’s Sevens World Series), organizowanej przez World Rugby corocznej serii turniejów dla żeńskich reprezentacji narodowych w rugby 7.
W połowie listopada 2015 roku – wraz z losowaniem grup pierwszych zawodów – World Rugby ogłosił, że sezon będzie się składać z czterech turniejów – w Dubaju, São Paulo, Atlancie i Langford rozegranych w okresie od grudnia 2015 do kwietnia 2016 roku. Tylko pierwszy z nich odbył się łącznie z turniejem męskim, pozostałe zaś stanowiły odrębne zawody. Liczbę drużyn w każdym z turniejów ustalono na dwanaście, z których jedenaście brało udział we wszystkich zawodach sezonu, dwunasty uczestnik był zaś ogłaszany przez każdymi zawodami. Ostatecznie w gronie gospodarzy z zawodami zaplanowanymi na koniec maja 2016 roku znalazł się dodatkowo Clermont-Ferrand.
W pierwszych dwóch turniejach – w słonecznym Dubaju i deszczowym São Paulo – niepokonane były Australijki. Dobrą passę kontynuowały w kolejnych zawodach, zwyciężając w Atlancie pomimo porażki w fazie grupowej z Anglią. W drugim turnieju północnoamerykańskiego tournée Angielki zakończyły zaś trzyletni okres bez turniejowego zwycięstwa w fazie pucharowej pokonując kolejno reprezentantki Australii i Nowej Zelandii. Australijki, którym do końcowego triumfu – pierwszego w historii – wystarczało zajęcie w ostatnich zawodach szóstego miejsca, zagwarantowały go sobie wygraną w ćwierćfinałach, w finale francuskich zawodów uległy zaś Kanadyjkom. Te z kolei zajęły w klasyfikacji generalnej trzecią lokatę wyprzedzając Angielki lepszym bilansem punktów, drugą pozycję na podium zajęły zaś Nowozelandki. Czołowa dziewiątka tej edycji uzyskała status core teams na kolejny sezon. Prowadząca po czterech rundach w klasyfikacjach punktowej i przyłożeń Emilee Cherry ostatecznie zajęła w obu drugie lokaty, a triumfowały w nich odpowiednio Kanadyjka Ghislaine Landry i Nowozelandka Portia Woodman. Ta druga utrzymała też prowadzenie w obu tych statystykach w klasyfikacji wszech czasów. World Rugby opublikowała następnie podsumowanie statystyczno-analityczne tej edycji.
Panel sędziowski, podobnie jak w poprzednich dwóch sezonach, składał się z kobiet uzupełnionych o dwóch mężczyzn (Rasta Rasivhenge i James Bolabiu). Sponsorem tytularnym cyklu z czteroletnią umową, podobnie jak w przypadku zawodów męskich, został HSBC.
Kalendarz TurniejKrajMiastoStadionData Dubai Women’s Sevens 2015 Dubaj The Sevens 3–4 grudnia 2015 Brasil Women’s Sevens 2016 São Paulo Arena Barueri 20–21 lutego 2016 USA Women’s Sevens 2016 Atlanta Fifth Third Bank Stadium 8–9 kwietnia 2016 Canada Women’s Sevens 2016 Langford Westhills Stadium 16–17 kwietnia 2016 France Women’s Sevens 2016 Clermont-Ferrand Stade Gabriel-Montpied 28–29 maja 2016
System rozgrywek Podobnie jak w przypadku męskich rozgrywek zwycięzcą cyklu zostanie zespół, który podczas całego sezonu zdobędzie najwięcej punktów przyznawanych za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym turnieju. Każde z zawodów gromadzą dwanaście reprezentacji, z których jedenaście jest stałymi uczestnikami cyklu (core teams), a ostatni uczestnik będzie ogłaszany przed poszczególnymi turniejami. Status core teams otrzymała najlepsza dziewiątka poprzedniego sezonu (Anglia, Australia, Fidżi, Francja, Hiszpania, Kanada, Nowa Zelandia, Rosja i USA), kolejne dwa miejsca zarezerwowano dla czołowych zespołów turnieju kwalifikacyjnego. Wywalczyły je zawodniczki z Japonii i Irlandii.
core teamsZaproszone zespołyWSS 2014/2015eliminacjeDUB: BRA: USA: CAN: FRA:
Przystępujące do turnieju reprezentacje mogą liczyć maksymalnie dwanaście zawodniczek. W fazie grupowej spotkania toczone są bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługuje odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. Po jej zakończeniu ustalany jest ranking – pierwsze osiem zespołów awansuje do ćwierćfinałów, pozostała czwórka walczy zaś o Bowl. W przypadku tej samej ilości punktów ich lokaty są ustalane kolejno na podstawie: wyniku meczów pomiędzy zainteresowanymi drużynami; lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych; większej ilości zdobytych punktów; większej ilości zdobytych przyłożeń; rzutu monetą.
W przypadku remisu w fazie pucharowej, organizowana jest dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci. Jedynie mecz finałowy składa się z dwóch dziesięciominutowych części, w pozostałych zaś spotkaniach połowa meczu obejmuje siedem minut.
Za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym z turniejów przyznawane są punkty liczone do klasyfikacji generalnej: MiejscePunktacja 120 218 316 414 512 610 78 86 94 103 112 121
W przypadku tej samej ilości punktów w klasyfikacji generalnej lokaty zainteresowanych drużyn są ustalane kolejno na podstawie: lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych; większej ilości zdobytych przyłożeń; drużyny są klasyfikowane ex aequo.
Turnieje
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12
Klasyfikacja generalna MiejsceReprezentacjaPunkty DUB BRA USA CAN FRA Ogółem 1 20 20 20 16 18 94 2 12 16 18 18 16 80 3 10 18 14 12 20 74 4 16 8 16 20 14 74 5 14 12 8 14 12 60 6 2 14 12 8 10 46 7 18 4 10 6 4 42 8 8 10 6 4 6 34 9 6 2 2 10 8 28 10 3 6 – 3 – 12 11 4 3 3 1 1 12 12 1 1 4 2 3 11 13 – – – – 2 2 14 – – 1 – – 1
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona